الغناء (رسالة وجيزة في)

● الغناء (رسالة وجيزة في) / فقه / عربی al-ġinā’ (r.-un wajīza fī) موسوی شهرستانی، محمد جعفر بن محمد حسین، - 1260 قمری mūsavī šahrestānī, mohammad ja‘far ebn-e mohammad hoseyn (- 1844) وابسته به: الغناء (رسالة فی تحریم ...)؛ محقق سبزواری، محمد باقر بن محمد مؤمن (1017-1090) تاریخ تألیف: 1257ق؛ محل تألیف: اصفهان در سه «مقام» از غناء گفتگو کرده و فیض کاشانی و محقق سبزواری را رد نموده: 1. تعریفه؛ 2. حکمه؛ 3. فی انه هل هو من الصغائر او یکون من الکبائر ... . آغاز: بسمله. الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی خیر خلقه محمد و آله الطیبین ... فیقول ... ابن محمد حسین بن محمد جعفر الموسوی الشهرستانی ... ان هذه رسالة وجیزة فی الغناء ... کتبتها علی سبیل الاستعجال و اغتشاش البال و اختلال الاحوال ... اعلم ان الکلام فی هذا المقام یقع فی مقامات ثلاثة انجام: حرمة الاعانة علی الاثم. تمت بالخیر و العافیة. اسئل الله سبحانه حسن العاقبة فی عرصة القیمة فی عصر یوم الاثنین الخامس و العشرین من شهر ربیع المولود سنة السبع و الخمسین بعد المأتین و الالف 1257 علی ید الاذل الاحقر ابن محمد حسین بن مهدی محمد جعفر الموسوی الشهرستانی فی دارالسلطنة اصفهان چاپ: در مجموعه میراث فقهی غنا و موسیقی جلد اول، قم، مرکز تحقیق مدرسه ولی عصر، نشر مرصاد، 1376ش، با تصحیح سید ابوالحسن علوی و سید رسول کاظمی نسب.