غمکده

● غمکده / شعر / فارسی qamkade اشعار سستی است به بحر مثنوی مولانا، در ثناء خاتم الانبیاء و فاطمه زهرا و علی بن ابی طالب و شهیدان کربلا، از شاعری وفا تخلص که از متأخرین بوده و قصد داشته است که تا غیبت امام دوازدهم بسراید. معلوم نیست که ناظم مطلب را به آخر رسانیده است یا نه. [فهرستواره منزوی 1724/3]