الغاية القصوى

● الغاية القصوى / اصول فقه / عربی al-qāyat-ol qosvā حسینی شهشهانی، محمد بن عبدالصمد، - 1287 قمری ḥoseynī šahšahānī, mohammad ebn-e ‘abd-os-samad (- 1870) مباحث اصول فقه را با روشی بسیار مفصل و استدلالی و نقل اقوال علماء علم اصول در چند جلد نگارش داده است. در مباحث الفاظ شامل «مقدمه» و پنج «باب» است: اما المقدمة ففيها مطالب (پنج مطلب در بیان تعریف موضوع و مبادی اصول فقه و مباحث لغوی از مسائل وضع، حقیقت و مجاز و مشتق و غیرها)؛ باب 1. الاوامر و النواهی، در دو مطلب؛ 2. المفهوم و المنطوق (چهار مقصد)؛ 3. العام و الاخص، در سه مقصد؛ 4. المطلق و المقید، در سه مطلب؛ 5. المجمل و المبین، در دو مقصد. مؤلف در اوایل 1250 شروع به تألیف این کتاب نموده است. هر مبحثی را که تألیف می‌کرده، همان را تدریس می‌نموده و اجزاء این کتاب به تدریج مورد استفاده و مقبول در انظار شده است تا در اوایل 1260ق به خواهش گروهی آن را مصدر به دیباچه نموده است. (مهدی ولائی) آغاز: نحمدک اللهم علی ترادف النعماء و نشکرک علی تواتر الآلاء الذی تعدى أصولها عن الغاية القصوى [الذریعة 15/16؛ دنا 755/7-756 (28 نسخه)]