عنوان

● عنوان / طب / فارسی ‘onvān حکیم، عبدالکریم، ق 14 قمری hakīm, ‘abd-ol-karīm (- 20c) اهدا به: ناصرالدین شاه قاجار (1264-1313ق) تاریخ تألیف: 1 ذیحجه 1301ق دیوان شعر است در موضوعات آموزشی و پزشکی با خاتمه و صفحه عنوانی به نثر و ستایش شاه است و صدر اعظم و مخبرالدوله وزیر علوم. در آن از گروه بابی یاد شده و نیز آمده که «این فارسی بچه است ای نیکخوی ×× به وی ابتدا درس تازی مگوی» و این که نباید به کودک حسین کرد و لیلی و مجنون آموخت و یاد شده در آن از گریختن برده و داروی ترک تریاک. آغاز: هو الله تعالی شانه. بسمله. هو القادر الفرد حی القدیم. بنام خداوند رب مجید ×× که هر مشکلی راست نامش کلید انجام: که دکتر محمد مران فیلسوف ×× بفرمود روزی ز روی وقوف / بود مر طبیعت طبیب بزرگ ×× خلاف طبیعت مرو ای سترگ / چو خواهی کز آفات مانی سلیم ×× نگهدار همواره پند حکیم. در هنگامی که در مدرسه مبارکه دار الفنون ... مشغول بتحصیل علوم بود محض یادگار بگفتن این اشعار پرداخت و چون مقصودی که از تکمیل این کتاب بود انجام نگرفت لهذا آن را مسمی به «عنوان» نمود ... امیدوار است که وقتی را در فراغت از تحصیل بطرحی خوش انجام داده بروزگار سپارد. [فهرستواره منزوی 3594/5]