عبرت نامه

● عبرت نامه / ادبیات / فارسی ‘ebrat-nāme طغرای مشهدی، - 1100 قمری toqrā-ye mašhadī (- 1689) چندین رقعه است: رقعه‌ای در دزدی‌های شعری و مضمون‌ها که نصیرا شاعر از ظهوری شاعر دزدیده است؛ رقعه قمارنامه، که از چندگونه بازی یاد کرده: نرد، گنجیفه، شطرنج؛ رقعه‌هایی نیز به نام محمد کریم، قاضی نظاما، روشن قلم، میرزا سنجر، شمسا خوشنویس، خواجه لاله، میرزا جلال اردستانی، میرک دشت بیاضی، میرزا رحیم، میر محمد صالح، ملا احمد سلیمانی، ملا نصیر محمد نجومی، حکیم محمد حسین پزشک، آقا محمد خان، احمد جلیلی، میرزا صانعی، میرزا بزمی، سید عبدالرحیم، میرزا شریف در آن می‌باشد. آغاز: بسمله. قلمی بهر مقیما شده عبرت نامه ×× که شود روسیه آن ذات سخن چون خامه، درحالی که تیغ جانخراش را قلمتراش شمردی و به جای قلم واسطه دست نیزه خطی بردی؛ [دنا 421/7 (4 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 3587/5 که نشانی 5 نسخه آن را داده؛ شعرای کشمیر 748/2؛ مشترک پاکستان 179/5 که نشانی 2 نسخه آن را داده]