طبی

● طبی = پزشکی / طب، حدیث / فارسی tebbī = pezeškī حسینی قزوینی، محمد رضا بن محمد قاسم، - 1147 قمری hoseynī qazvīnī, mohammad rezā ebn-e mohammad qāsem (- 1735) رساله‌ای است مشتمل بر ترجمه احادیث طبی در هشتاد و یک «باب» [نسخه مسجد اعظم نود باب] که در مقدمه آن رساله ذهبیه حضرت امام رضا علیه السلام ترجمه شده است: 1. ذکر صبر کردن بر بیماری؛ 2. ذکر فضایل عیادت؛ 3. آنچه ترغیب به دوا و منع از حرام از ائمه معصومین علیه السلام روایت شده؛ 4. طعام خوردن و اوقات آن؛ 5. ذکر خوردن آب از برای صحت بدن؛ ... 10. ذکر پوشیدن انواع جامه؛ ... 20. ذکر آنچه باعث قوت و ضعف است؛ ... 30. ذکر آنچه باعث شفای چشم است؛ ... 40. ذکر آنچه باعث دفع درد جگر است؛ ... 50. ذکر آنچه باعث دفع اسهال است؛ ... 60. ذکر آنچه باعث دفع جراحت و جوشش بدن است؛ ... 70. ذکر آنچه باعث تقویت دل است؛ ... 80. ذکر آنچه باعث رفع فقر و سبب زیادتی روزی است؛ 81. آنچه باعث اهل بلد است. مؤلف در این کتاب از حلیة المتقین، زاد المعاد و جمال الصالحین و مفتاح الشفاء نقل می‌کند. مؤلف از این تألیفات خود در این کتاب نام برده است: «بحر المغفرة»، «فوائد التربة»، «دلیل الزائرین» و«صیامیه» همچنین از جد خود محمد رفیع قزوینی و ابواب الجنان او یاد کرده است. [الذریعة 48/3 و 258/8 و 103/15؛ دنا 303/7 (1 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 3532/5؛ کواکب المنتشره 268]