طبی

● طبی = پزشکی / طب / عربی tebbī = pezeškī عماد الدین شیرازی، محمود بن مسعود، - 984 ؟ قمری ‘emād-od-dīn-e šīrāzī, mahmūd ebn-e mas‘ūd (- 1577) مجموعه‌ای است پراکنده، در طب، از عماد الدین محمود طبيب شیرازی. بخشی از آن با سرآغازی چنین در برگ 11پ: «الحمدلله و سلام علی عباده ... فی الرمد ... حار فی الملحم». بخشی دیگر با این آغاز در برگ 83پ: «الحمدلله المحمود فی کل فعاله ... اما بعد، فهذا ذکر اعلال الاذن و اسبابها و معالجاتها». وی از پزشکان بزرگ و مدتی نیز طبیب امیر عبدالله خان استاجلو حاکم شروان بوده و این کتاب را هنگامی که در اردوی او بوده در سالهای 963 و 964ق در قزوین، صحرای مغان و شروان نگاشته است. توضیحات بیشتر در ترقیمه کاتب آمده است. [دنا 303/7؛ دانشنامه ادب فارسی، ادب فارسی در شبه قاره 1833/4]