صلاة الجمعة (2)

● صلاة الجمعة (2) / فقه / عربی ṣalāt-ul jum‘a تنکابنی، محمد بن عبدالفتاح، 1040 - 1124 ؟ قمری tonekābonī, mohammad ebn-e ‘abd-ol-fattāh (1631-1712) وابسته به: صلاة الجمعة؛ تجلی شیرازی، علیرضا بن حسین (- 1085ق) تاریخ تألیف: اواخر رمضان 1106ق مؤلف ابتدا رساله فارسی در نماز جمعه نوشت که در واقع ردی بر آراء آقا جمال الدین محمد خوانساری بود و از رعایت برخی از دقایق علمی عاری بود، سپس اقدام به تألیف این رساله کرد برای اثبات وجوب عینی نماز جمعه در زمان غیبت، دارای سه «فصل» است: 1. نقل کلام الفقهاء و بیان مقتضاها؛ 2. اثبات وجوب الجمعه عیناً فی زمان الغیبة؛ 3. فيما يقال في عدم الوجوب؛ خاتمه حاوی سه «فایده»: 1) قول الشهيد الثاني و ادعائه الاجماع، 2) عدم اعتبار الفقيه فى صلوة الجمعة، 3) تحقيق العدالة. مؤلف آن را به امر استادش محقق سبزواری در رد صلاة جمعه مولا علی رضا بن کمال الدین حسین اردکانی شیرازی متخلص به تجلی نوشته است. آغاز: الحمدلله الذی شرف الجمعة على غيرها من الزمان و الاوقات و فضلها علی سایر العبادات و الصلوات ... اما بعد فيقول المتمسک بکرم ربه الغنی محمد بن عبدالفتاح تنکابنی بانه قد الف بعض فضلا معاصرینا رسالة فارسية لنفي عينية الجمعة مشتمله علی ... انجام: فان بقی لک ریب فارجع الی رسالة كتبها في الاخبار و الاجماع چاپ: با تحقیق رسول جعفریان، در دوازده رساله فقهی درباره نماز جمعه در روزگار صفوی، قم، انصاریان، 1381ش [الذريعة 80/15 و 81؛ دنا 170/7 – 171 (32 نسخه)؛ محقق خوانساری 488 و 489]