صحت نامه

● صحت نامه / شعر / فارسی sehhat-nāme شوکت شیرازی، ق12 قمری šaokat-e šīrāzī (- 18c) در ستایش خداوند و چند تمثیل و ستایش پیامبر و علی (ع) و فتحعلی شاه و مراتب عشق در آن هست و در آن از رفتن او به شیراز و ری و خبوشان و خراسان و یغما کردن او خبوشان را به فرمان شاه و از چند تن درباریان قاجار یاد شده و سرگذشت و کارهای دیوانی او از این دیوان پیداست در آن آمده: «همان بهتر که بنمایم روایت ×× کنون تاریخ ختم این حکایت / بروز شنبه از ماه جمادی ×× بپایان آمد این دفتر بشادی / ز هجرت وقت سالش را قرارست ×× سی و سه باد و صد بعد از هزار ست / دمی کز طبع شوکت یافت انجام ×× بغیر و زپش صحت نامه شد نام».