شمع و پروانه

● شمع و پروانه / شعر / فارسی šam‘ va parvāne اهلی شیرازی، محمد بن یوسف، 858 - 942 قمری ahlī šīrāzī, mohammad ebn-e yūsof (1454 - 1536) اهداء به: سلطان یعقوب تاریخ تألیف: 894ق مثنوی است در براب ر«خسرو و شیرین» نظامی، تمثیلی است از عشق و کشش‌های آن، در حدود هزار بیت در راز و نیاز میان شمع و پروانه. وی در این کتاب داستان دلباختگی این دو را سروده و در آن سلطان یعقوب و امیرشاه قلی بیگ را ستوده است و دیباچه نثری ندارد. آغاز: به نام آنکه ما را از عنایت ×× دهد پروانه شمع هدایت چاپ: شیراز، به کوشش احمد صدرنیا، 1312ق؛ بار دیگر در کلیات او. انجام: نشاط افزای بزم مقبلان کن ×× قبول خاطر روشندلان کن [الذریعة 232/14 و 226/19؛ دنا 1237/6 (20 نسخه)؛ مشترک 673/7 (4 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 2970/4 (17 نسخه)؛ الذریعه 226/19]