شرح مثنوی معنوی

● شرح مثنوی معنوی = شرح اسرار / عرفان و تصوف / š.-e masnavī-ye ma‘navī = š.-e asrār سبزواری، هادی بن مهدی، 1212 - 1289 قمری sabzevārī, hādī ebn-e mahdī (1798 - 1872) وابسته به: مثنوی معنوی = مثنوی مولوی؛ مولوی، جلال الدین محمد بن محمد (604-672) شرحی است از حاجی سبزواری فیلسوف معروف اواسط قرن سیزدهم بر مثنوی معنوی مولانا جلال الدین محمد رومی بلخی، که به شرح و توضیح برخی از عبارتهای عربی و فارسی آن پرداخته و آن‌گونه که در مقدمه چاپی آن آمده، شارح به درخواست تنی چند این شرح را نگاشته است. آغاز: الحمدلله بحمدک یا من تجلی ذاته ... و بعد فیقول الفقیر الی الله ... الهادی بن المهدی السبزواری ... شرح دیباچه: بسمله قال المولوی قدس الله نفسه و روح رمسه و هو فقه الاکبر، فقه در لغت فهم است و در صدر اسلام تکلم در اصول عقاید و تعمق در معارف مبدا و معاد را فقه می گفتند چاپ: تهران، 1285ق، چاپ سنگی [دنا 1039/6؛ الذریعه 55/14؛ ریحانة الادب 422/2 - 427؛ فهرست کتابهای چاپی فارسی 67/2؛ فهرستواره منزوی 597/7]