شرح العقائد الصوفية

● شرح العقائد الصوفية = شرح رسالة في وحدة الوجود / عرفان و تصوف / عربی š.-ul ‘aqā’id-iṣ ṣūfīyya = š.-u r.-in fī waḥdat-il wujūd تاریخ تألیف: 24 جمادی الاول 1101ق کتاب «العقائد الصوفیة» از تصانیف فیروز صوفی اکبر آبادی از صوفیه شطاریه را شیخ حقانی نزد وجیه الدین ثانی امانت گذاشته تا به فرزندش که نامش فلان است دستور دهد آن را شرح کند. شارح در شب 24 جمادی الثانی 1101 به اجازه از شیخش در مکه معظمه نائل شده و این شرح را در دو روز پایان داده است. نسخه‌ای از این کتاب در نشریه دانشگاه (221/3 ش 44) به نام «شرح رساله فی وحدة الوجود» تألیف شاگرد ماتن معرفی کرده است؛ ولی شارح شاگرد ماتن نیست و بحث وحدت وجود به‌عنوان مقدمه آن مطرح شده سپس به شرح عقاید صوفیه پرداخته است به صورت مزجی و مختصر. مؤلف یکایک اعتقادات صوفیه را با عنوان «عقیده» بیان می‌دارد. از دیباجه به دست می‌آمد که شارح در 1101 به تألیف این شرح پرداخته و مقدمه‌ای در شرح وحدت وجود و پاره‌ای دیگر از مباحث وجود بر آن افزوده است. از وجیه الدین صوفی و شرح او بر جام جهان نما و سراج السالکین غوثی و نیز از کتاب لوامع الغیب شیخ صوفی و از عده‌ای دیگر از عارفان و فلاسفه و متکلمان معروف یاد می‌کند. در پایان رساله پس از خاتمه متن، شارح خود خاتمه‌ای مشتمل بر پاره‌ای از وظایف و عقاید صوفیه افزوده و از جمله وظایفی که یاد می‌کند ذکر است. او نه نوع ذکر با نام‌های خاص بیان می‌دارد و از آن جمله است: ذکر «شکر خواره» منسوب به سید محمود جنگل پلاس و ذکر «چغد» که جلال الدین رومی آن را از شمس تبریزی نقل کرده است.