شرح رباعیات عرفانی

● شرح رباعیات عرفانی / عرفان و تصوف / فارسی š.-e robā‘īyyāt-e ‘erfānī شرحی است بر ابیات عرفانی؛ اول یک بیت را می‌آورد و سپس به صورت مختصر شرح می‌دهد. این ابیات که به صورت رباعی و تک‌بیتی می‌باشند از جهت شعری و ادبی پایین هستند. آغاز اشعار: «هر ذره که می‌بینی ×× خورشید درو پیداست / در دیده ما بیند ×× چشمی که به حق بیناست / نیرین اعظمین بحسب اعتبار جرمین متغیرانند ... فی الحقیقه نور شمس است حق را به خلق هر که شناسد نه عارفست / حق را بحق شناس که عارف چنین بود. هر کجا صورتی که می‌بینی / معنیش حضرت خداوندیست. در شهادت هر چه بینی او بود ×× هر چه گوید لاجرم نیکو بود». در آغاز نسخه، نام کتاب «مفاتیح» نوشته شده است.