شرح الحوراء لشرح الزوراء

● شرح الحوراء لشرح الزوراء / عرفان و تصوف / فارسی š.-ol-ḥawrā' le-š.-ez zawrā' حسینی اصفهانی، شجاع الدین hoseynī eṣfahānī, šojā‘-od-dīn وابسته به: شرح الزوراء = الحوراء فی شرح الزوراء؛ دوانی، محمد بن اسعد (830-908ق) نویسنده می‌گوید از عهد جوانی همیشه در طلب حقیقت پویا و از شهری به شهری حق را جویا بودم تا آنکه به حلب افتادم و در آن شهر دوستی از من خواست که به شرح «حوراء لشرح زورا» بپردازم چه اصل آن به حدی مختصر است که ایجاز به اعجاز کشیده است من به شرح پرداختم و هنوز کتاب به پایان نرفته طاعون به شهر افتاد ناچار رخت از شام بردم و در مدینه و مکه بار انداختم در مکه متوجه شدم که پیمانی بر شرح «حورا» بسته‌ام لذا دست به تحریر شرح فارسی آن زدم و از مطالب موجز کتاب پرده برداشتم و تا آنجا که امانت اجازه می‌داد دست در اصل کتاب بردم اما کتاب: حاوی مباحثی درباره «ماهیت» و «علت و معلول» و «مسائلی راجع بعلت اولی» و «ذات باری تعالی» و «نصایحی چند درباره سالک است» و علاوه برین مباحث نویسنده در مقدمه خود به تعریف «تمهید» و «تذکره» و «استبصار» و «تنبیه» و «ازاحة» و «وهم» و «اناره» پرداخته است. آغاز: بسمله و به نستعین فی التتمیم ستایش و سپاس آنرا سزد که همه سپاس ... انجام: تا بروشنائی اواین راه قطع توانند کرد بحق پیغمبر و یاران و تابعان ایشان صلوات الملک المنان [دنا 648/6؛ فهرستواره منزوی 104/6]