شرح حكمة الإشراق

● شرح حكمة الإشراق / فلسفه / عربی š.-u ḥikmat-il i'šrāq قطب الدین شیرازی، محمود بن مسعود، 634-710 قمری qotb-od-dīn šīrāzī, maḥmūd ebn-e mas‘ūd (1237-1311) وابسته به: حكمة الاشراق؛ سهروردی، یحیی بن حبش (549-587) اهداء به: علی بن محمد دستجردی تاریخ تألیف: 694ق شرحی است مزجی بر متن وجیز حکمت الاشراق تألیف شیخ اشراق شهاب الدین یحیی سهروردی مقتول. این متن موجز در بیان لباب حکمت ذوقی و خلاصه آراء و اندیشه‌های اشراقیون است و حاوی بر دو «بخش» است: 1. در ضوابط فکر و روش اندیشیدن ضمن سه «مقاله» (این بخش راجع به منطق و امور عامه است)؛ 2. در انوار الهیه ضمن پنج «مقاله» (در مسائل ربوبی است). به تصریح مصنف در دیباچه و انجام این متن را پس از کتاب تلویحات تألیف کرده است. در این شرح مباحث مهم شرح داده شده و از رد و ایرادهای غیرضروری اجتناب شده است. آغاز: بسمله الاشراق سبيلك اللهم و الاشواق دليلك انت ربنا ... اما بعد فان احوج خلق الله ... انجام: و الله ولى السداد و الرشاد منه المبدأ و اليه المعاد ... بحق من قال لانبى بعد و السلام. چاپ: این کتاب به سالهای 1313 و 1315 به تصحیح اسدالله یزدی هراتی در تهران به چاپ رسیده است؛ هانری کربن نیز در حاشیه چاپ حكمة الاشراق گزیده‌ای از این حاشیه چاپ کرده [کشف الظنون 684/1] شرح و حواشی: 1- حاشیة شرح حكمة الاشراق؛ دوانی، محمد بن اسعد (830-908) 2- حاشیة شرح حكمة الاشراق؛ صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (1050-979) 3- الجمل الاشراقیة؛ شریف رازی، عباسقلی بن قنبر علی (1291-1374)