سیاحت نامه ایران

● سیاحت نامه ایران / سفرنامه / فارسی sīyāhat-nāme-ye īrān مترجم، سید عبدالله، ق 14 قمری motarjem, seyyed ‘abd-ol-lāh (- 20c) به سال 1887م مردی از مردم روسیه در بندر «اوزن اده» ـ کنار بحر خزر ـ از کشتی پیاده می‌شود و از آنجا به طهران می‌آید و پس از مدتی توقف از راه قزوین دوباره به بحر خزر باز می‌گردد. این شخص دیدنی‌های خود را در این ایاب و ذهاب می‌نگارد که حاوی اطلاعات بسیار راجع به شهرهای شمالی ایران می‌باشد و چون او به دربار ناصرالدین شاه باریافته است وضع دربار را نیز تا آنجا که دیده در کتاب خود توصیف می‌کند. از آنجا که زمان ترجمه بسیار نزدیک به زمان نگارش کتاب بوده مترجم آنچه اختلاف در بین قول نویسنده دیده است در بین الهلالین آن را بیان می‌دارد. (عبدالله انوار) آغاز: سیاحت یکنفر روسی است در ایران که این خانه زاد دولت علیه سید عبدالله مترجم روسی بفارسی ترجمه نمود بسمله در سنه هزار و هشتصد و هفت میلادی در روزی که کاترین مقدسه به قتل رسید یک ساعت بعد از ظهر ... انجام: تا کنون دست ترقی دهنده تربیت بدان نرسیده است باقی میباشد. چاپ: میراث اسلامی ایران، دفتر نهم، به کوشش محمد گلبن، 1377ش،