سر علم زرادشت حکیم

● سر علم زرادشت حکیم / هیئت / عربی serr-e ‘elm-e zarādošt-e hakīm مهانکرد بن مهریار mahānkard ebn-e mehryār سر علم زرادشت او دلالة زرادشت بن رای توبک به قول مهانگرد بن مهریار (مرزبان) به روایة سعید بن خراسانخره الترجمان لاصهبهد سیستان (سنسباد) و ترجمة من لسان زرادشت الى العربیة. ابن رضوان در تفسیر اربع مقالات بطلمیوس از مهانکرد عبارتی از دروئیوس نقل می‌کند که در اینجا هم می‌بینیم. عنوان‌ها: قال مهانکرد، قال الحکیم زرادشت، قال المفسر (قال سعید)، باب الشمس فی الطالع، فی السعادة و للرجاء، باب اسرار و غوامض. در آن آمده است: «قال زرادشت ساخبرک عن بدائة امرى انی رجل من آذربایجان حیث الشمس زایلة عن المناکب و البخارات متکاتفة و الثلج متهافت غیر انی کان بابی ارض الممیز حین بحرانه فلما ولدت و نشات و حملتنی امه الى حران صحبت به و صحبت بها الوس الحکیم المتحلی من الدنیا فورثته الحکمة و تلقی منه مزاجی کیف یدبر اجسام مرکز الفلک الذی نحن علیه یعنی الارض فلما بلغت دور زحل الاوسط ذلک ان طالعی الدلو وزحل و لبثه افترقت نفسی عن مناجات النور الخاص فالجسم محضر للناظرین و النفس منبسط الى حیث لایبلغه عدد العادین و لم اک مائلت بحیلة ولکن اجتمع لی زحل و القمر فی بیت الدین و اتصل زحل بالمشتری من بیت عطارد لان عطارد و الشمس وقارنا بموقع المعاداة فألبت الناس علی و احرقت مواضع من بدنی عند رجوعی الى آذربایجان فکنت رجلا فیهم معروف البیت و الوالدین فحسدنی الاشراف على العلم و المنزلة و اغروا الملوک بقتلی و قالوا ان هذا علم النبوة فنهیتهم فلم ینتهوا عنی فعند ذلک دخلت الجبل المطل. قال سعید: یعنی سبلان المعجم بالصلح و الفضة و الکهف الدین. فارسلت الیهم لان النور نفث فی جلدی انکم ستعبدون بالثلج فلقداتیهم الثلج حتى ما یتراجع الانفس الى الصدور فعند ذلک انحدرت الى المشرق ف [فهرست کراوزه ش 371 نسخه 658 نوشته در سیواس؛ نسخه‌های منزوی 109/2]