ساز و پیرایه شاهان پر مایه

● ساز و پیرایه شاهان پر مایه / حکومت و سیاست، اخلاق / فارسی sāz va pīrāya-ye šāhān-e por māya بابا افضل کاشانی، محمد بن حسین، - 667 ؟ قمری bābā afzal-e kāšānī, mohammad ebn-e hoseyn (- 1269) این رساله در اخلاق و آداب ملوک و جهانداری است و مرتب است بر یک مقدمه و سه گفتار و یک فصل: مقدمه در یاد کردن سبب این نامه؛ گفتار 1. اندر معنی پادشاه و یاد کردن پادشاه موجودات جهان که چند صنف اند و انتهای پادشاهی به مردم و باز نمودن پادشاهی مردم در قرب به پادشاه پادشاهان به قیاس با مرتبه دیگر پادشاهان؛ گفتار 2. اندر بیان کار مردم و پادشاهی او بر شمردن آن چیزها که وی را بباید تا پادشاه بود بر دیگر مردم؛ گفتار 3. در عمال و نایبان پادشاه؛ فصل اندر ختم این نامه (در بیان شاهان لایق و نالایق). (مهدی ولائی) آغاز: آغاز گفتار گیریم از نام آنکه انجام هر گفتار و کردار بدوست. انجام: و درود و آفرین بر بهترین و برترین رسل و بر یاران و همراهان آن حضرت و حسبنا الله و نعم الوکیل. چاپ: مصنفات افضل الدین محمد مرقی کاشانی، به تصحیح مجتبی مینوی و یحیی مهدوی (تهران، خوارزمی: 1366 (چاپ دوم)) [مصنفات بابا افضل 83-110؛ الذریعة 100/12؛ مشار 914؛ نسخه‌های منزوی 1622]