الزاهرات الزوية في شرح الروضة البهية

● الزاهرات الزوية في شرح الروضة البهية / فقه / عربی zāhirāt-uz-zawīyya fī š.-ir-rawḍat-il-bahīyya عاملی، علی بن محمد، 1013؟ - 1104 قمری ‘āmelī, ‘alī ebn-e mohammad (1605 - 1693) وابسته به: الروضة البهية في شرح اللمعة الدمشقية؛ شهید ثانی، زین الدین بن علی (911-965) تاریخ تألیف: چهارشنبه 27 جمادی الثانی 1075 ق حواشی مفصلی است که بر کتاب «الروضة البهية في شرح اللمعة الدمشقية» جدش شهید ثانی، با عنوان «قوله، قوله»؛ در دو مجلد. این تألیف بیشتر جنبه توضیحی دارد چنان که در مقدمه می‌نویسد: کتاب شرح لمعه با همه اوج و قدری که دارد به دلیل ایجاز و اختصار و پیچیدگی‌های آن پدرم و دیگر دانشمندان به شرح و تحشیه آن همت گمارده‌اند، نوشته پدرم با همه محسناتی که دارد باز هم برخی از عبارت و مشکلات آن را که از نظر وی روشن بوده مورد توجه قرار نداده است. از این روی، من عهده‌دار این امر بزرگ شدم تا خفایا و اسرار آن از پس پرده استتار به در آید. محشی در جلد دوم و اواخر جلد اول به اشکالات و ایرادات سلطان العلما که بر شهید ثانی وارد کرده پاسخ داده اکثر آنها را بی‌مورد و نامربوط دانسته است. چون ابتدا به اعتراضات نامبرده در جلد اول نپرداخته بود لذا رساله‌ای مستقل در همین زمینه نگاشته است. کتاب صلاة به تاریخ 4 رجب 1073 ق و کتاب حج 14 ربیع الاول 1074 ق و کتاب دیات چهارشنبه 27 جمادی الثانی 1075 به پایان رسیده است. آغاز: بسمله، الحمدلله الذی نور روضة الدین البهية الزاهرة و اوضح مسالك الشرايع السنية الباهرة ... و بعد فان اولى ما تحلت به النفوس و تجلت به الاقلام فی صفحات الطروس و الف فی تنمیقه ... قوله اعلى الله شانه و انار برهانه، الباء للملابسة و الظرف مستقر حال من ضمیر ابتدى الكتاب كما فی دخلت علیه بثياب السفر ... انجام: ثم المأمول ممن نظر فيه بعين البصيرة و تناوله بيد غير قصيره العفو عن الهفو لجوازه على غير من عصمه الله تعالى و الحمدلله وحده و صلى الله على سيدنا محمد و آله الطاهرين صلوات الله عليهم اجمعين. [الذريعة 95/6و 67/12؛ ریحانة الأدب 430/2؛ مکتبة امیرالمؤمنین 632/2؛ دنا 1178/5- 1180 (64 نسخه)]