روضة الانوار عباسی

● روضة الانوار عباسی / اخلاق / فارسی rawzat-ol-anvār-e ‘abbāsī محقق سبزواری، محمد باقر بن محمد مؤمن، 1017 - 1090 قمری moḥaqqeq-e sabzevārī, moḥammad bāqer ebn-e moḥammad mo’men (1609 - 1679) به دستور: شاه عباس صفوی دوم (1052-1077) تاریخ تألیف: رجب 1073ق کتابی در آداب ملوک است که به خامه روان در مدت چند ماه تألیف نموده و مشتمل بر یک «مقدمه» و دو «قسم» می‌باشد: مقدمه در بیان حکمت احتیاج به پادشاه؛ قسم 1. ملکات نفسانی فاضله و ضمیمه پادشاه، دو باب است (در بیان ایمان و رعایت فرائض و سنن، توبه، صبر، رضا، توکل، حلم، عدل، سخاوت، شجاعت)؛ قسم 2. آداب کشورداری، هفت «باب» و هر باب چند «فصل». آغاز: بسمله. و به ثقتی. افتتاح کلام بنا واجب الاعظام پادشاهی سزد که بمقتضای حکمت بالغه ازلیه وضع قانون شریعت غرا و ملت بیضارا باعث انتظام جمهور و ارتباط مفاصل امور ساخت. انجام: و انوار درازای رأفتش که نور بخش اطراف عالم است بر ساحت امید خواص و عوام لا مع باد. چاپ: مشار فارسی، ج2، ص2704؛ تهران، 1285ق؛ دارالخلافه تهران، سنگی، 1287ق، رحلی، 349ص [الذریعة 289/11؛ نسخه‌های منزوی 1616/2؛ مشار فارسی 1316/2؛ دنا 995/5-996 (40 نسخه)]