الرفع و الدفع

● الرفع و الدفع = رفع آفات و دفع بلیات / دعا / فارسی ar-raf‘ va-d-daf‘ = raf‘-e āfāt va daf‘-e balīyyāt فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، 1006 - 1091 قمری feyz-e kāšānī, mohammad ebn-e šāh morteza (1598 - 1680) رساله‌ای کوتاه در ادعیه و اذکار مربوط به دفع بلیات و آفات با استفاده از آثار ائمه هدی که در ده «باب» تنظیم شده است: 1. دفع امراض و علل رفع هر علتی؛ 3. در دفع اوجاع و علل اعضاء؛ 4. رفع علل مشوهه و مستکره؛ 6. در دفع و رفع شرور و بلا و دفع هر شری و بلیتی؛ 8. در رفع غموم و دفع غم و اندوه؛ 9. در دفع ضرر دواب و هوام؛ 10. در رفع آلایش جامه و غیر آن. از باب دهم از کتاب «قلع الاثار» محمد بن اسحاق کندی نقل شده است. مؤلف آن به درستی شناخته نیست، اکثراً آن را از فیض کاشانی دانسته‌اند ولی برخی به حسینی قهفرجی نسبت داده‌اند. آغاز: الحمدلله و سلامه علی عباده الذین اصطفی الله خیر أم ما یشرکون ... اما بعد این رساله‌ای است در رفع آفات و دفع بلیات از خود و مال و زنان و اطفال به قرآن و دعا و عوذه ورقی و علاج و دواء منقول از ائمه معصومین علیهم السلام و اکابر دین و حکمای پیشین مشتمل بر ده باب ... انجام: و مجموع آنچه در این باب مذکور شد از محمد بن اسحق کندی منقولست که در رساله قلع آثار آورده [الذریعة 245/11؛ فهرست‌های خودنوشت فیض کاشانی ص 179-181؛ نسخه‌های منزوی 537/1؛ ریحانة الادب 369/4؛ فهرستواره منزوی 437/7]