رشف المنهلين

● رشف المنهلين / شعر / عربی rašf-ul munhilīn ابن حجة، تقی الدین بن علی، 767 - 837 قمری ebn-e hejja, taqī-yod-dīn ebn-e ‘alī (1366 - 1434) حموی تخمیس شیخ بدرالدین ابن الصاحب بر قصیده لامیه محیی الدین عبدالقادر گیلانی را که در عرفان و تصوف می‌باشد، دیده و نپسندیده است و مدعی است که تخمیس وی موافق مراتب عرفانی ابیات اصل نیست، بنابراین خود حموی همان قصیده را به روشی که مناسب مبانی عرفانی باشد تخمیس نموده و در این رساله هر دو تخمیس آمده است. در پایان این رساله تخمیس قصیده عینیه ابوالقاسم عبدالرحمن ابن الخطیب سهیلی نیز آمده است. آغاز تخمیس شیخ بدرالدین: «قال العواذل اننى لمعذب ×× فی حبهم و علی الجحيم أقلب / كذبوا بما نموا على و أطنبوا ×× ما في المناهل منهل مستعذب ××× الا ولى فيه الألذ الأطيب»؛ آغاز تخمیس ابن الحجه حموی: «قالوا و سری في الغرام یشیب ×× لك منهل فی العشق منه يشرب / فأجبتهم و اللفظ منى يطرب ×× ما في المناهل منهل مستعذب ××× الا ولى فيه الألذ الأطيب».