الرسالة المجدولة فی الاستثناءات المسلسلة

● الرسالة المجدولة فی الاستثناءات المسلسلة / نحو / عربی ar-r.-ul mujadwala fi-l istiṯnā'āt-il musalsala ؟ قزوینی، عمر بن عبدالرحمن، 683 - 745 قمری qazvīnī, ‘omar ebn-e ‘abd-or-rahmān (1285 - 1345) رساله‌ای است مختصر در نحو که طبق اطلاعات مندرج در خود نسخه نام مؤلف آن سراج الدین عمر صاحب کشف است. مؤلف در آغاز رساله مذکور می‌گوید که در برخی از مجالس بحث و گفتگوی خود که در آذربایجان و عراق با عده‌ای از علما داشته، از وی خواسته شده که در موضوع استثناءات رساله‌ای بنگارد و او این رساله را بنا به درخواست آنان و برخی از شاگردان خود نگاشته است. او در این رساله اشاره می‌دارد که قبل از وی سکاکی (-626ق) در «مفتاح العلوم» و اسفراینی (406-344ق) در «لب اللباب فی علم الاعراب» به این موضوع پرداخته‌اند. سراج الدین عمر صاحب کشف الکشاف، سراج الدین عمر بن عبدالرحمن فارسی است. بنابراین مؤلف کتاب، نامبرده خواهد بود. آغاز: بسمله و به نستعین، الحمدلله على تتابع نعمائه و تواتر منحه و آلائه و الصلوة على نبیه محمد خاتم انبیائه ... اما بعد فقد وفقنی حسن الاتفاق فی بعض مجالس بآذربایجان و عراق لمحاورة فئة حنكتهم العلوم الحقيقية ... انجام: و المسئول من الناظر فيه اصلاح خطاء يحيویه فان لكل با تركله و لكل خاطر زلة، و الله اعلم بحقايق الامور و هو حسبنا و نعم الوکیل، تم الاوراق بعون الملک العزيز الوهاب [الذریعه 224/11]