ذبیح نامه

● ذبیح نامه / شعر / فارسی zabīh-nāme حزین شیروانی، میرزا عبدالرحیم، ق 12 قمری hazīn-e šīrvānī, mīrzā ‘abd-or-rahīm (- 18c) مثنوی است پس از ستایش خدا و پیامبر و امامان داستان ذبح اسماعیل پیامبر را آورده است و هر بندی را عنوانی است در 1 «مصرع» و در پایان از مرگ فرزند هفده ساله خود به نام عبدالجبار زاری می‌کند. (احمد منزوی) آغاز: بسمله، در وحدت ایزد است گفتار ×× ای بر احدیت تو اعیان هر یک بمثل دلیل و برهان انجام: بر جان و دلش سلام بادا ×× رحمت ز حقش مدام بادا [دنا 463/5؛ فهرستواره منزوی 1651/3]