دیوان وحشی بافقی

● دیوان وحشی بافقی / شعر / فارسی d.-e vahšī-ye bāfqī وحشی بافقی، کمال الدین، 939؟ - 991 قمری vahšī-ye bāfqī, kamāl-od-dīn (1533 - 1583) تقی الدین اوحدی ادعا نموده دیوان وحشی را وی جمع و تدوین کرده و در حدود نه هزار بیت می‌باشد ولی کامل‌ترین نسخه، نسخه خطی کتابخانه مجلس شورای ملی می‌باشد که در حدود 8000 بیت و بدین تفصیل است: 1. غزلیات مرتب به ترتیب حروف تهجی بر حسب ردیف‌ها در حدود 2250 بیت، 2. قصاید و مقطعات در حدود 2200 بیت، 3. ترکیب‌بند و مسمط در حدود 100 بیت، 4. رباعیات در حدود 100، 5. مثنوی به بحر خسرو شیرین به نام «ناظر و منظور» در حدود 1500 بیت، 6. خلد برین به وزن مخزن الاسرار در حدود 530 بیت، 7. مثنوی مشتمل بر مدح غیاث الدین و غیره در حدود 240 بیت، 8 فرهاد و شیرین که ناتمام مانده در حدود 1000 بیت است و خود در قطعه‌ای که پس از نسخه ناظر و منظور متعلق به مجلس شورای ملی (جزء کلیات وحشی است) گذارده انشاء آن را به سال 966 معین نموده است. به سال 1347 دیوان غزلیات و قصاید و رباعیات و ناظر منظور و خلد برین و فرهاد و شیرین وحشی در حدود 7000 بیت چاپ سنگی شده و دانشمندی به نام اسمعیل و ملقب به «حمید الملک» مقدمه‌ای در شرح حال وحشی با تحقیق شایسته‌ای در سبک و روش این شاعر با مراجعه به تذکره‌هایی فارسی و فهرست‌های فرنگی نوشته است. چاپ: به سال 1347 دیوان غزلیات و قصاید و رباعیات و ناظر منظور و خلد برین و فرهاد و شیرین وحشی در حدود 7000 بیت چاپ سنگی شده؛ دیوان قصاید وحشی: بمبئی، سنگی، 1312، رقعی، 101ص؛ دیوان غزلیات و قطعات وحشی: بمبئی، سنگی، 1312، رقعی، 88ص [نسخه‌های منزوی 1898/3؛ الذریعة 1264/9؛ فرهنگ سخنوران 646؛ دنا 441-440/5]