دیوان نظیری نیشابوری

● دیوان نظیری نیشابوری / شعر / فارسی d.-e nazīrī-ye neyšābūrī نظیری، محمد حسین، - 1021؟ قمری nazīrī, mohammad hoseyn (- 1613) مجموعه اشعار و سروده‌های آبدار و نغز که در یک دفتر خود او گردآورده است، برخی عناوین عبارتند از: ترکیب دوازده بند در مدح دوازده امام معصوم (ع)، مدح ابوالمظفر جلال الدین اکبرشاه، قصیده در منقبت امام رضا (ع)، ترکیب بند درتمنای کعبه، مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان بن پیر مغان. در مجموع، مقطعات، غزلیات و رباعیات بسیاری را دربردارد. شاعر زاده در نیشابور و درگذشته در گجرات احمد آباد است. بعد از وفات پدرش به خراسان، عراق و فارس سپس هند به قصد تجارت سفر کرده و مقرب خان خانان شده است. در سال 1012 حج به جا آورده، گفته شده در آخر عمرش تصوف اختیار کرد و نزد ملا حسین جوهری شاگردش نموده است. تمام دیوان او در حدود 10000 بیت است. غزلیات مرتبه نظیری که در حدود 5000 بیت می‌باشد به سال 1928م در لاهور هند چاپ شده. آغاز: قصاید: ای جلالت خلوت از اغیار تنها ساخته ×× حکمت تو از کرم دی کار فردا ساخته / پرده از روی صفات ذات خود برداشته ×× آنچه پنهان بود در علم اشکارا ساخته غزلیات: اذا ما شئت ان تحيى حيوةً حلوةَ المحيا ×× برسوائی برآور سر زمستوری برون نه پا چاپ: لاهور، 1928م، سنگی، وزیری، 252ص [نسخه‌های منزوی 2578/3؛ نشانی 52 نسخه؛ الذریعة 1213/9؛ فرهنگ سخنوران 611 و 945/2؛ کتابشناسی ده ساله ص 447؛ مشار فارسی 2383/2؛ نشانی 4 چ، 3623/3؛ غزلیات نظیری، نشانی 7 چ؛ مکتبه امیرالمؤمنین 304/1؛ دنا 424/5-427؛ مشترک پاکستان 788/7-789 و 2296/9-2297]