دیوان ناصر خسرو

● دیوان ناصر خسرو / شعر / فارسی d.-e nāser xosrow ناصر خسرو، 394 - 481 قمری nāser xosrow (1005 - 1089) جامع‌ترین دیوان‌های این شاعر نسخه‌ای است که جناب آقای حاج سید نصرالله تقوی به سال 1339 مشتمل بر 11047 بیت گردآورده (آقای تقی زاده تذکر داده‌اند جز ابیاتی که در این دیوان ضبط گردیده اشعاری از ناصر خسرو در دست هست). این دیوان جامع با مقدمه آقای تقی‌زاده و آقای مینوی و تعلیقات و حواشی فاضلانه و محققانه آقای علی اکبر دهخدا، به ضمیمه روشنایی‌نامه و سعادت نامه و رساله حکیم ناصر خسرو به نثر در جواب نود و نه سؤال فلسفی و منطقی و طبیعی و لغوی و دینی و تأویلی و غیره به سال 1304-1306ش در تهران چاپ گردیده است. دولتشاه شماره سرودهای او را 30000 بیت یاد کرده، ولی درچاپ تهران 1307ش 11047 بیت و در چاپ تبریز 7425 بیت و در چاپ هند 4400 و در چاپ‌های دیگر به شماره‌های دیگر است. آغاز: در بند مدارا کن و در بند میان را ×× در بند مکن خیره طلب ملکت دارا / گر تو به مدارا کنی آهنگ پیاپی ×× بهتر بسی از ملکت دارا به مدارا چاپ: مکرر چاپ شده (مشار فارسی نشانی 10 چاپ) [نسخه‌های منزوی 2559/3-2562؛ الذریعة 1154/9و 1155؛ مکتبة امیرالمؤمنین 301/1؛ فرهنگ سخنوران 911/2-912؛ مشترک پاکستان 15/7-16و 2283/9-2284؛ دنا 407/5-411]