دیوان تأثیر تبریزی

● دیوان تأثیر تبریزی = کلیات تأثیر / شعر / فارسی d.-e ta'sīr-e tabrīzī = kollīyāt-e ta'sīr تأثیر تبریزی، محسن، 1060 - 1129 قمری ta'sīr-e tabrīzī, mohsen (1650 - 1717) این دیوان شامل است بر (مطابق نسخه مجلس ش 957): 1. قصاید در توحید و مناقب پیغمبر اکرم و ائمه مکرم علیهم صلوات الله و مرثیه حضرت سید الشهداء (ع) و مدح شاه سلیمان و تاریخ ورود عبدالعزیز پادشاه بخارا به ایران و ورود محمد خان وزیر سابق و وزارت وحید و ترکیب بندی به نام «رموز العاشقین» مزیل به منقبت حضرت امام زمان علیه السلام و تمام اینها برحسب شماره دقیق 1600 بیت است؛ 2. مقطعات و تواریخ در 216 بیت؛ 3- مثنوی در بیان معراج حضرت پیغمبر (ص) به بحر تقارب در 439 بیت و به نام «منهاج المعراج» می‌باشد. آغاز: «ستایش همان حد فرزانه ایست ×× که از سبحه اش نه فلک دانه ایست»؛ 4. مثنوی به بحر مخزن الاسرار به نام «جهان نما» در 689 بیت. آغاز: «بسم الله الرحمن الرحیم ×× نیزه خطیست بقصد غنیم»؛ 5. «دعوة العاشقین» به بحر خسرو شیرین در 267 بیت. آغاز: «بیا ای بلبل فرخ پر و بال ×× که از گل گشته شوریده احوال»؛ 6. مثنوی در تعریف باغات و عمارات قصر سعادت آباد اصفهان بنام «گلزار سعادت» در 527 بیت. آغاز: «بسر دارد هوای خامه دولت ×× ز وصف گلشن باغ سعادت»؛ 7. مثنوی در مقابل هفت پیکر به نام «ثمرة الحجاب» در 148 بیت. آغاز: «شبی از همدمان ایمانی ×× محفلی گرم بود روحانی»؛ 8. مثنوی برای مقدمه رساله در معما در 24 بیت. آغاز: «بنام آنکه در اجمال و تفصیل ×× خردها رفت از کنهش به تحلیل»؛ 9. مثنوی در وصف تفت یزد و شکرگذاری از وزارت یزد و ثنای پادشاه به نام «حسن اتفاق» در 285 بیت، آغاز: «تفتست و فرشته بلبل او ×× چون آتش تفته هر گل او»؛ 10. مثنوی در راستی و درستی و اخلاق به نام «میمنت نامه» در 293 بیت. آغاز: «بنام خداوند فرد قدیم ×× که بنموده ما را ره مستقیم»؛ 11. غزلیات مرتب به حروف تهجی موافق ردیف‌ها در 10240 بیت، آغاز: «ای در کف حمد تو سر رشته عنوانها ×× دارند سرافرازی از نام تو دیوانها»؛ 12. فردها و ابیات متفرقه مرتب به حروف تهجی موافق ردیف‌ها در 1000 بیت؛ 13. رباعیات، 130 رباعی؛ 14. قصاید و غزلیات و قطعات که به ترکی انشاء کرده در 447 بیت. بنابر این، این دیوان یا کلیات شامل 16435 بیت می‌باشد ولی از خلاصة الافکار، آقای تربیت نقل کرده‌اند که دیوانش ده هزار بیت خواهد بود و بنا بر شماره بالا مرادش فقط غزلیات بوده است و خوشگو نوشته که تأثیر دیوان خود را خدمت حکیم الممالک شیخ حسین شهرت به هند فرستاد و منظور نظر همه شعرا گردید و من هم از آن بهره‌ها گرفتم. [نسخه‌های منزوی 1850/3 و 2258؛ الذریعة 164/9]