دیوان انوری ابیوردی

● دیوان انوری ابیوردی / شعر / فارسی d.-e anvarī-ye abīvardī انوری، محمد بن محمد، - 583 ؟ قمری anvarī, mohammad ebn-e mohammad ( - 1188) دیوانی است در مدح بزرگان دوره شاعر. آقابزرگ در الذریعة می‌گوید: حکیم انوری در اصل شاعر نبوده و روزگار او را مجبور به گفتن اشعاری در مدح سلاطین کرده است. علم فراوان او در شعرش آشکار است چنان که فهم اشعارش نیاز به شرح و تفسیر دارد. دیوان انوری در حدود 15220 بیت شعر دارد. آغاز: باز این چه جوانی و جمال است جهان را ×× وین حال که نوگشت زمین را و زمان را / مقدار شب از روز فزون بود بدل شد ×× ناقص همه این را شد و زاید همه آن را چاپ: دو مجلد به اهتمام محمد تقی مدرس رضوی توسط بنگاه ترجمه و نشر کتاب؛ تبریز، 1266 [نسخه‌های منزوی 2559/3-2562؛ الذریعة 1154/9و 1155؛ مکتبة امیرالمؤمنین 301/1؛ مشار فارسی 2379/2؛ فرهنگ سخنوران 911/2-912؛ مشترک پاکستان 15/7-16و 2283/9-2284؛ دنا 58/5-67 (285 نسخه)] شرح و حواشی: 1- شرح دیوان انوری؛ عمرانی، علی بن محمد (- 560) 2- شرح دیوان انوری؛ شادی آبادی، محمد بن داود (806-956) 3- دیوان انوری ابیوردی (منتخب)؛ حسینی کاشانی، محمد بن علی (-1024) 4- شرح قطعه‌ای از انوری؛ نصیرای همدانی، نصیرالدین بن مسعود (-1030) 5- دیباچه شرح انوری؛ فراهانی، ابوالحسن (-1040) 6- شرح دیوان انوری = شرح مشکلات؛ فراهانی، ابوالحسن (-1040) 7- شرح دیوان انوری؛ قائم مقام، ابوالقاسم بن عیسی (1193-1251) 8- شرح لغات دیوان انوری؛ روح افزائی، محمد بن محمد صالح (-13) 9- شرح دیوان انوری؛ فیض قمی، علی اکبر بن محمد (-13) 10- شرح دیوان انوری؛ دنبلی، محمد بن عبد الرزاق (-13) 11- شرح بیت عطیه هیلاج انوری؛ حکیم، عبدالغنی 12- اشعار 13- شرح دیوان انوری (8 عنوان) 14- شرح قصاید دیوان انوری