دیوان امیر معزی

● دیوان امیر معزی = دیوان معزی نیشابوری / شعر / فارسی d.-e amīr mo‘ezzī = d.-e mo‘ezzī-ye neyšābūrī امیر معزی، محمد بن عبدالملک، - 520؟ قمری amīr mo‘ezzī, mohammad ebn-e ‘abd-ol-malek ( - 1127) ابوعبدالله محمد فرزند عبدالملک برهانی، نیشابوری یا سمرقندی ملک الشعرای سنجر سلجوقی درگذشته 518 یا 520 و به‌گفته قزوینی 542ق است. امین احمد رازی می‌گوید دیوان او پانزده هزار بیت می‌باشد. آغاز: ستاره سجده برد طلعت منیر تو را ×× زمانه بوسه دهد پایه سریر تورا / موافقت قضا سخت کامکار تو را ×× مسخر است عدو تیغ شیرگیر تورا چاپ: به کوشش عباس اقبال در سال 1318ش [الذریعة 9/ 1069 و 9/ 1099؛ فرهنگ سخنوران 552؛ مشار 717؛ نسخه‌های منزوی 2535/3؛ مشترک پاکستان 2263/9؛ مکتبة امیرالمؤمنین 497/2 و 258/1]