دیوان ازرقی هروی

● دیوان ازرقی هروی / شعر / فارسی d.-e azraqī-ye heravī ازرقی، ابوبکر بن اسمعیل، - 527 قمری azraqī, ābū-bakr ebn-e esmā‘īl ( - 1134) دیوان ازرقی که شامل قصاید و رباعیات می‌باشد، موافق نسخه‌ای که در کتابخانه مجلس موجود است در حدود 2406 بیت شعر (قصاید و 21 قطعه شامل 152 بیت و 77 رباعی) می‌باشد، 762 بیت از آن در مجمع الفصحا و 224 بیت در لباب الالباب چاپ گردیده است. نسخه‌های متفاوت، تعداد ابیات متفاوت است. آغاز: 1: بسمله. ز نور قبه زرین آیینه تمثال ×× زمین تفته فرو پوشد آهنین سربال / فروغ چتر سپهری به یک درخشیدن ×× به سنگ زلزله اندر زند به کاه زوال 2: چه جرمست اینکه هر ساعت ز موج نیلگون دریا ×× زمین را سایبان بندد به پیش گنبد خضرا / چو در بالا بود باشد ز چشمش اشک در پستی ×× چو در پستی بود باشد ز کامش دود بر بالا چاپ: تهران، به کوشش سعید نفیسی، 1336ش؛ تهران، به کوشش عبدالرسولی، 1336ش [نسخه‌های منزوی 2222/3 و 2462؛ مشترک پاکستان 1879/9؛ دنا 31/5-34]