دیوان آشفته طهرانی

● دیوان آشفته طهرانی / شعر / فارسی dīvan-e āšofte-ye tehrānī عصار، محمد بن محمود، 1264؟ - 1356 ؟ قمری ‘assār, mohammad ebn-e mahmūd (1848 - 1937) قصیده و غزل و مخمس است و همه سست و سخیف از سید محمد عصار طهرانی که نخست «ناظم» تخلص داشته و بعداً به «آشفته» تغییر تخلص داده و عقیده داشته که اشعار او از اشعار خواجه حافظ شیرازی بهتر است چنانکه می‌گوید: «چون در سی سال قبل تقریباً بعد از اتمام لسان الغیب که بیان الغیب را نوشتم و به یک ملاحظه و بلکه به ملاحظاتی از تخلص آن ایام که آشفته بوده اسمی نبرده بلکه به مناسبت اتصاف به غیب تخلص را ناظم قرار داده‌ام، در این ایام که به‌خواهش یکی از دوستان محترم و اهل ذوق بنا را بر جمع و قرائت متفرقات که مسوده از آنها باقی مانده برآمد، مناسب دیدم که غزل اول از بیان الغیب را که مطبوع و منتشر است در اینجا ذکر کنم. تا اینکه دانشمندان در مقام رسیدن به فواید آن کتاب، سعی در تحصیلش نمایند، و فرق بین آن را با کتاب خواجه حافظ بیابند، و آن غزل این است: ای ذات مقدس تو جان جانها ×× وی جود وجود تو روان جانها / جان بخش باعیان ثبوتی و عدم ... الخ»