الدلائل البرهانية فی تصحیح الحضرة الغروية

● الدلائل البرهانية فی تصحیح الحضرة الغروية = تلخيص فرحة الغرى / حدیث / عربی ad-dalā’il-ul burhānīya fī taṣḥīḥ-il ḥaḍrat-il ġarawīyya = talxīṣ-u farḥat-il ġurā علامه حلی، حسن بن یوسف، 648 - 726 قمری ‘allāme-ye hellī, ḥasan ebn-e yūsof (1251 - 1326) وابسته به: فرحة الغرى بصرحة الغرى = تحفة الغرى = كتاب فرحة الغرى؛ ابن طاوس، عبدالکریم بن احمد (648-693) گزیده‌ای است از کتاب «فرحة الغرى بصرحة الغرى». این گزیده مانند اصل در دو مقدمه و پانزده باب می‌باشد. گزیننده همه سندها را انداخته و مکررها را یک‌بار بیشتر نیاورده و بیشتر کتاب ابن طاوس را در این رساله گنجانده است. گزیننده در آغاز باب 4 از خواجه طوسی (597-672) با نام «الوزیر رئیس المحققین نصرالدین محمد» از پدر خود (محمد بن حسن طوسی) روایتی می‌آورد. در آغاز باب 5 از پدر خود از ابن نما (نجیب الدین ابوابراهیم محمد) (- 645) از ابن ادریس (فخرالدین محمد 541-598) و از فقیه نجم الدین ابوالقاسم جعفر بن سعید (602-676) حدیث می‌آورد. چون همه اینها از استادان علامه حلی هستند و میر منشی در تاریخ قم به فارسی و سید احمد بن شرف حسینی قمی در پشت نسخه‌ای از این کتاب که در قم به سال 978 نوشته بود این را از علامه حلی (648-726) دانستند پس گزیننده همو خواهد بود. در مقدمه دوم آن مطلبی از شرح ابن ابی الحدید معتزلی (586-6 یا 655) بر نهج البلاغه (نگارش 644 تا 649) آورده شد. از پایان کتاب که درباره ابن طاوس «ادام الله ایامه» می‌گوید پیداست که در زمان او این گزیده ساخته شده است. از نکته‌های تاریخی این کتاب می‌توان اینها را نام برد: زیارت‌ها که امامان و زید بن علی و منصور و رشید و دیگر خلیفه‌ها از آستانه نجف کرده‌اند و دیداری که فنا خسرو در جمادی الاول سال 371 از آن نموده است و رباط ساختن عطاملک جوینی صاحب دیوان دولت ایلخانی در آن شهر و آب رساندن او بدانجا که در 662 کندن کاریز را آغاز نمود و در 676 آب را بدانجا رساند و این کاری بود که سنجر پسر ملکشاه خواست بکند و نتوانست. نیز کرامت‌ها که در آنجا آشکار گشت و همچنین از رواقی که عمران شاهین عراقی در غری و حائر ساخته است. (دانش پژوه) آغاز: بسمله و به نستعین. الحمدلله مظهر الحق و مبدئه و مدحض الباطل و مزجئه و مسدد الصواب و مسدیه و مشید بنائه و معلیه ... فانی وقفت علی کتاب السید ... عبدالکریم بن احمد بن طاوس الحسینی ... المتضمن للادلة القاطعة علی موضع مضجع مولانا امیرالمؤمنین علی ... فاخترت منه معظمه بحذف اسانیده و مکرراته و سمیته «الدلائل البرهانية في تصحيح الحضرة الغروية». انجام: حتى يظفر بالسعادتين الفانية و الباقية ... الاعمال بالنعم الموصلة بمنه انتهى كلامه [دنا 1234/4]