الدر المنضود فى معرفة الصيغ و العقود

● الدر المنضود فى معرفة الصيغ و العقود / فقه / فارسی ad-dorr-ol manzūd fī ma‘refat-es sīyaq va-l ‘oqūd کربلائی، علی بن حسین، - 1135 قمری karbalā’ī, ‘alī ebn-e hoseyn (- 1723) در رساله حاضر صیغه‌های عقود و ایقاعات را همراه با فواید فقهی متعلق به معاملات و مورد لزوم برای ارباب معاملات را به وضوح در «مقدمه» و دو «باب» و هر باب در چند «مطلب» و «خاتمه» بیان نموده است: مقدمه: در تعریف صیغه عقد و ایقاع و تقسیم عقد لازم و عقد جایز و بیان آن؛ باب 1. بیان صیغ العقود و در آن چند «مطلب» است: 1) بیان عقودی که لازم می‌شود از طرفین، به مجرد ایجاب و قبول، 2) بیان عقودی که لازم می‌شوند از طرفین به ایجاب و قبول و قبض و اقباض و اذن، 3) بیان عقودی که لازم می‌شود از یک طرف به مجرد ایجاب قبول، 4) بیان عقود جایز؛ باب 2. بیان صیغ ایقاعات، در سه «مطلب»: 1) بیان ایقاعات که لازم می‌شوند و فسخ و رجوع از آن جایز نباشد، 2) بیان ایقاعات که لازم نباشد و رجوع از آن جایز باشد، 3) بیان ایقاعاتی که لازم نباشد و رجوع از آنها جایز نباشد؛ خاتمه: در معاطات. گویا به خواهش خواجه ابوالحسن پسر خواجه کلب علی پسر حاجی مقصود علی، انجام یافته در 126 گویا 1206 یا 1260، نام کتاب در دیباچه هست. آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمین و الصلوه و السلام علی افضل المرسلین محمد و عترته الطاهرین، اما بعد چنین گوید اقل العباد عملا و اکثر هم خطا ... که افعال مشروعه مکلفان منقسم می‌شود به عبادات و معاملات و عبادات اگر چه فی الحقیقه معامله است با حق تعالی انجام: که در آن وقت حکم آن معاملات معاطات باشد. [طبقات اعلام الشیعه قرن 12ص547؛ تلامذة العلامة المجلسی 42؛ الذریعه 293/11؛ الکواکب المنتشرة فی القرن الثانی بعد العشرة 547؛ دنا 1104/4- 1105 (7 نسخه)]