در مکنون

● در مکنون = جواب الاعتراض = تقیه علی (ع) و خروج امام حسین (رساله در) / کلام و اعتقادات / فارسی dorr-e maknūn = javāb-ol e‘terāz = taqīyye-ye ‘alī va xorūj-e emām hoseyn (r. dar) لاهیجی، حسن بن عبدالرزاق، 1045 - 1121 قمری lāhījī, hasan ebn-e ‘abd-or-razzāq (1636 - 1710) جواب اعتراض به اقدام سید الشهدا (ع) است بر شهادت وی با وجود نداشتن همراهان و تقیه نکردن در به دست آوردن حق که مانند پدرش عمل کند که به علت نداشتن همراهان تقیه کرد. درباره اعتراض بعضی از سنیان بر شیعه که شما می‌گویید تقاعد حضرت امیر المؤمنین از حرب خلفای ثلاثه برای تقیه بود سبب آن‌که انصار نداشت اگر تقیه واجب بود پس حضرت امام حسین علیه السلام می‌دانست و نکرد یا نمی‌دانست و کرد. آغاز: بسمله. حمد له ... اما بعد یکی از برادران جانی و دوستان روحانی ... التماس نمود که اعتراض بعضی از سنیان بر شیعه که شما می‌گویید تقاعد ... امیر المومنین. از حرب خلفای ثلثه برای تقیه بود بسبب آنکه انصار نداشت اگر تقیه واجب بود پس ... حسین ... می‌دانست و نکرد یا نمی‌دانست و کرد و بهر تقدیر منافی امامت و عصمت است که شما مدعی اید. جوابش را آنچه بخاطر فاتر بنده ... حسن بن عبدالرزاق ... رسد نویسد ... این رساله که موسوم است بدر مکنون. انجام: سوای فهم ایشان فهم هیچکس دیگر بآن نرسد و الحمد الله حق حمده (بلغ حمده) [دنا 1100/4 (6 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 226/9 و 289/9]