خلاصة التواریخ

● خلاصة التواریخ / تاریخ ایران / فارسی xolāsat-ot tavārīx ابراهیمی قمی، احمد بن شرف الدین حسین، 953 - 1015؟ قمری ebrāhīmī-ye qomī, ahmad ebn-e šaraf-od-dīn hoseyn (1547 - 1607) به دستور: شاه اسماعیل صفوی؛ به نام: شاه عباس (996- 1039ق) تاریخ تألیف: 999ق باید در پنج جلد باشد، ولی اکنون تنها جلد پنجم آن در تاریخ صفویان در دست است. سال به سال، تا 999ق، در «گلستان هنر» و «خلاصة التواریخ» خود از «مجمع الشعرا و مناقب الفضلاء» یا «مجمع شعرای عباسی» نگاشته دیگر خود یاد می‌کند. مجلد پنجم آن با جلد 12 «احسن التواریخ» حسن بیگ، موضوعاً یکی است ولی دوبرابر حجم و به همین نسبت مطالب آن دقیق‌تر و کامل‌تر است. مندرجات «احسن التواریخ» را با همان عبارات در آن آورده و از خود بر آن افزوده است. (گلچین معانی) آغاز: جلد پنجم: بسمله. ای ملک تو ملک دل ارباب یقین×× در ملک تو شاهان جهان خاک نشین / بر خاک اگر نسیم لطف تو وزد ×× خیزد زمی (؟) سلطنت روی زمین. بهترین امری که معتکفان صوامع قدس دیباچه کتاب مرقوم یشهده المقربون را به آن موشح سازند ... حمد واجب الوجودی است. انجام: ای نوبت تو گذشت از چرخ برین×× بی نوبت تو مباد عالم نفسی / آواز نوبتت بهر جا برساد×× لیکن مرساد از تو نوبت بکسی. تمام شد تاریخ پادشاهان اسلام بعون الملک العلام و الحمدلله رب العالمین ... الطاهرین. [استوری 1074/1 و 1279؛ الذریعة 223/7؛ تاریخ تذکره‌های فارسی 608/2؛ zdwg سال 1935 ص 315؛ بررسی تاریخی 63/57؛ کتاب شناسی آثار مربوط به قم 89؛ فهرستواره منزوی 958/2؛ دنا 931/4]