شناسنامه کتابشناختی اثر
خرم و زیبا
xorram va zībā
5
نسخه ثبتشده
قرن 13 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/25546
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #25546
پدیدآور / مؤلف:
فدائی، محمد بن مؤمن
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 13، ص 629
تا 630
زبان و قالب:
فارسی
ردههای موضوعی:
شعر
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
منظومه عشقی و جنگی. داستان عشق خرم به زیبا بر وزن خسرو و شیرین نظامی و گوینده آن از شاعران متوسط ساکن هندوستان بوده. تعداد اشعار منظومه بیش از 5000 است و در میان داستان: از جنگهای شمایل شاه و ملکشاه و بنگاله یاد شده و اینک نمونهای از ابیات آن: بر آشفتن زیبای طناز بر خرم بیچاره و التماس نمودن عشق خود را در نزد معشوق خود. بر آشفت از جواب او سمنبر ×× رخش ز افروختن شد رشک آذر / بخرم گفت کی آشفته احوال ×× برو نانت به پشت شیشه میمال / همانا برده دیشب دزد مالت ×× نموده زین سبب آشفته حالت / از آن روز از خرد بیگانه کشتی ×× ز عشق مال خود دیوانه گشتی / کجا دیدی مرا شب بود یا روز ×× که ظاهر گشته از من در دلت سوز / به بیداری مرا دیدی و یا خواب ×× که از عشقم دلت گردیده بی تاب / کجا از خانه بیرون آمدم من ×× مگر امشب که کردم خانه روشن. (عبدالحسین حائری)
آغاز اثر
« بغیر از ذات او هر هست را نیست ×× مراد نیستی هرگز روا نیست / روان بخش سحر از صبح صادق ×× بوجه آیتش هر شیی ناطق ... »
انجام اثر
« مرا گر یاد عالی یاد آرد ×× خدایش در دو عالم شاد دارد. »
سوابق و چاپهای اثر
بمبئی، 1329، 1331؛ تهران، 1325، سنگی
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● خرم و زیبا / شعر / فارسی
xorram va zībā
فدائی، محمد بن مؤمن، ق 12 قمری
fadā'ī, mohammad ebn-e mo'men (- 18c)
منظومه عشقی و جنگی. داستان عشق خرم به زیبا بر وزن خسرو و شیرین نظامی و گوینده آن از شاعران متوسط ساکن هندوستان بوده. تعداد اشعار منظومه بیش از 5000 است و در میان داستان: از جنگهای شمایل شاه و ملکشاه و بنگاله یاد شده و اینک نمونهای از ابیات آن: بر آشفتن زیبای طناز بر خرم بیچاره و التماس نمودن عشق خود را در نزد معشوق خود. بر آشفت از جواب او سمنبر ×× رخش ز افروختن شد رشک آذر / بخرم گفت کی آشفته احوال ×× برو نانت به پشت شیشه میمال / همانا برده دیشب دزد مالت ×× نموده زین سبب آشفته حالت / از آن روز از خرد بیگانه کشتی ×× ز عشق مال خود دیوانه گشتی / کجا دیدی مرا شب بود یا روز ×× که ظاهر گشته از من در دلت سوز / به بیداری مرا دیدی و یا خواب ×× که از عشقم دلت گردیده بی تاب / کجا از خانه بیرون آمدم من ×× مگر امشب که کردم خانه روشن. (عبدالحسین حائری)
آغاز: بغیر از ذات او هر هست را نیست ×× مراد نیستی هرگز روا نیست / روان بخش سحر از صبح صادق ×× بوجه آیتش هر شیی ناطق ...
انجام: مرا گر یاد عالی یاد آرد ×× خدایش در دو عالم شاد دارد.
چاپ: بمبئی، 1329، 1331؛ تهران، 1325، سنگی
نسخههای خطی این اثر
5 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
الهیات
مشهد
|
22785 | بیکاتب | قرن 12 | نستعلیق | 42 | شناسنامه ← |
| 2 |
مجلس
تهران
|
3490 | بیکاتب | قرن 13 | نستعلیق، شکسته | 448 | شناسنامه ← |
| 3 |
دانشگاه
اصفهان
|
111 | سید میرزا بن میر سید احمد | چهارشنبه 4 ربیع الثانی 1263ق | نستعلیق | 162 | شناسنامه ← |
| 4 |
دانشگاه
اصفهان
|
506 | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |
| 5 |
ملی
تبریز
|
2896 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 422 | شناسنامه ← |