حلية الداعين

● حلية الداعين / دعا / عربی helyat-ud dā‘īn شاه عبدالعظیمی، محمد علی بن محمد، 1258 - 1334 قمری šāh ‘abd-ol-‘azīmī, mohammad ‘alī ebn-e mohammad (1842 - 1916) این وجیزه را مؤلف از کتاب وسیله خود برگزیده است، تاریخ تحریر نسخه به احتمال قوی اشتباه است و صحیح آن صد سال بعد از آن یعنی 1319 می‌باشد با این فرض مطمئناً تألیف از محمد علی بن محمد «شاه عبدالعظیمی» مترجم در نقباء البشر است زیرا ولادت ایشان سال 1258 قمری و فوت در سال 1334 می‌باشد و در ترجمه حال ایشان، کتاب وسيلة الرضوان و حلية الداعين و اربعین و ایقاظ را از تألیفات نامبرده آورده‌اند و برخی از آنها به چاپ رسیده چنانکه بررسی و تطبیق با این مجموعه شود برخی مطالب روشن خواهد شد و اگر تاریخ تحریر کتاب یعنی 1219 صحیح باشد این تألیفات از مرحوم شاه عبدالعظیمی نخواهد بود، آن مرحوم از مشایخ روایت شیخ آقا بزرگ تهرانی است با اخذ اجازه روایت در 1329 و از مشایخ ایشان شیخ محمد حسین کاظمی است که در تاریخ 1293ق به مرحوم شاه عبدالعظیمی اجازه روایت داده است. چاپ: ایران، تبریز، بی ناشر، 1314 قمری، سنگی، خشتی، 41ص ص (صص 104-144). [نسخه‌های منزوی 417/2]