شناسنامه کتابشناختی اثر
حل المشكلات فی بیان المعضلات
ḥall-ul muškilāt fī bayān-il mu‘ḍalāt
4
نسخه ثبتشده
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/24988
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #24988
پدیدآور / مؤلف:
ناشناخته
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 13، ص 388
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
منطق
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
مغالطات متداول را مصنف در این کتاب گرد آورده و طرق حل آن را یاد کرده، نخست به حل مغالطات شکل اول، دوم و سوم. و سپس به مغالطات قضایا و مسائل گوناگون منطق و فلسفه پرداخته، مغالطه معروف به جذر اصم (کل کلامی کاذب) را نقل کرده و پاسخ گفت برخی از مغالطاتی که از نجم الدین کاتبی نقل شده آورد و میگوید «کاتبی خود این مغالطهها را پاسخ گفته و من در برخی از آنها نظر دارم» (ص 21 نسخه). پنج مغالطه منطقی را نیز با پاسخها و طرق حل آنها آورده و سپس پاسخهای علامه حلی و پاسخهای خود را به علامه مینویسد. عنوانهای رساله بدین گونه است: «هذه مغالطات من المغالطات التى يتعلق بالشكل الاول ... حلها»، «مغلظه اخرى ... حلها» «هذه مغالطات متفرقه» «هذه مغالطات خمس». از علامه حلی بدین گونه: «افضل العلماء المحققين جمال الملة و الدین الحلی ضاعف الله جلاله» یاد میکند، از کتاب الاسرار و از شمس الدین سمرقندی و نجم الدین کاتبی نام آورده. در دیباچه کتاب از یکی از علماء که ظاهراً از فرمان روایان نیز بوده بدین گونه یاد کرده: «و هو الملک الاعظم و المخدوم المعظم مجمع الفضائل و الشیم كهف كافة الامم المفتخر به الزمان المدعو بكل لسان الحبر الكبير العالم النحرير ملجأ ائمه سلطان علماء الدين شافعى الثانى بحر المعانی ... شمس الحق و الدولة و الدنيا و الدین جمال الاسلام و المسلمين لا زال رافع الكعب على الفراقد، جامع شمل المناقب و المحامد ...» [از جمله «ضاعف الله جلاله» که مؤلف درباره علامه حلی آورده به نظر میرسد که این رساله در زندگی علامه تألیف شده و احتمال میرود که در دیباچه نیز از همو یاد کرده است]. (عبدالحسین حائری)
آغاز اثر
« بسمله، رب يسر ... و بعد لما خطر ببالى ان اجمع عدة من المغالطات و زبدة من المناظرات ... و سميته حل المشكلات فى بيان المعضلات و ارجو ممن ينظر فى هذه الاوراق بطريق الانصاف لا بالبغى و الاعتساف و يتامل فيها ... و يبحث فيها بحثا شافيا ان لا تبادر فى انكار ما قرع سمعه ... هذه مغالطات من المغالطات التى يتعلق بالشكل الاول و هى انه يصدق قولنا كلما كان الاثنان عددا كان زوجا ينتج كلما كان الاثنان فردا كان زوجا، حلها ان الكبرى انكانت لزوميه ممنوعة و ان كانت اتفاقيه فلا ينتج الشكل الاول و الكبرى اتفاقيه »
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● حل المشكلات فی بیان المعضلات / منطق / عربی
ḥall-ul muškilāt fī bayān-il mu‘ḍalāt
مغالطات متداول را مصنف در این کتاب گرد آورده و طرق حل آن را یاد کرده، نخست به حل مغالطات شکل اول، دوم و سوم. و سپس به مغالطات قضایا و مسائل گوناگون منطق و فلسفه پرداخته، مغالطه معروف به جذر اصم (کل کلامی کاذب) را نقل کرده و پاسخ گفت برخی از مغالطاتی که از نجم الدین کاتبی نقل شده آورد و میگوید «کاتبی خود این مغالطهها را پاسخ گفته و من در برخی از آنها نظر دارم» (ص 21 نسخه). پنج مغالطه منطقی را نیز با پاسخها و طرق حل آنها آورده و سپس پاسخهای علامه حلی و پاسخهای خود را به علامه مینویسد. عنوانهای رساله بدین گونه است: «هذه مغالطات من المغالطات التى يتعلق بالشكل الاول ... حلها»، «مغلظه اخرى ... حلها» «هذه مغالطات متفرقه» «هذه مغالطات خمس». از علامه حلی بدین گونه: «افضل العلماء المحققين جمال الملة و الدین الحلی ضاعف الله جلاله» یاد میکند، از کتاب الاسرار و از شمس الدین سمرقندی و نجم الدین کاتبی نام آورده. در دیباچه کتاب از یکی از علماء که ظاهراً از فرمان روایان نیز بوده بدین گونه یاد کرده: «و هو الملک الاعظم و المخدوم المعظم مجمع الفضائل و الشیم كهف كافة الامم المفتخر به الزمان المدعو بكل لسان الحبر الكبير العالم النحرير ملجأ ائمه سلطان علماء الدين شافعى الثانى بحر المعانی ... شمس الحق و الدولة و الدنيا و الدین جمال الاسلام و المسلمين لا زال رافع الكعب على الفراقد، جامع شمل المناقب و المحامد ...» [از جمله «ضاعف الله جلاله» که مؤلف درباره علامه حلی آورده به نظر میرسد که این رساله در زندگی علامه تألیف شده و احتمال میرود که در دیباچه نیز از همو یاد کرده است]. (عبدالحسین حائری)
آغاز: بسمله، رب يسر ... و بعد لما خطر ببالى ان اجمع عدة من المغالطات و زبدة من المناظرات ... و سميته حل المشكلات فى بيان المعضلات و ارجو ممن ينظر فى هذه الاوراق بطريق الانصاف لا بالبغى و الاعتساف و يتامل فيها ... و يبحث فيها بحثا شافيا ان لا تبادر فى انكار ما قرع سمعه ... هذه مغالطات من المغالطات التى يتعلق بالشكل الاول و هى انه يصدق قولنا كلما كان الاثنان عددا كان زوجا ينتج كلما كان الاثنان فردا كان زوجا، حلها ان الكبرى انكانت لزوميه ممنوعة و ان كانت اتفاقيه فلا ينتج الشكل الاول و الكبرى اتفاقيه
نسخههای خطی این اثر
4 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
سپهسالار
تهران
|
6685/3 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 15 | شناسنامه ← |
| 2 |
مجلس
تهران
|
1820/1 | بیکاتب | قرن 11 | نستعلیق | 33 | شناسنامه ← |
| 3 |
دانشگاه
تهران
|
6710/4 | نصیرالدین محمد رضوی شاگرد آقا حسین خوانساری | قرن 11 | نستعلیق | 5 | شناسنامه ← |
| 4 |
مرکز احیاء
قم
|
1356/4 | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |