حل ما لا ینحل

● حل ما لا ینحل / تفسیر / عربی ḥall-u mā lā-yanḥal دامغانی، محمد بن نصرالله، - 775 قمری dāmqānī, mohammad ebn-e naṣr-ol-lāh ( - 1374) وی در دیباجه آورده: در مجلس شاه شجاع سخن از جدال و مباحثه تاریخی رفت که بر سر اعتراض عضد الدین ایجی به صاحب کشاف بین جمعی از علماء آن زمان اتفاق افتاده است. شاه شجاع از من خواست در این باب رساله‌ای بپردازم و پرده از این مشکل بردارم. دارای یک فاتحه (مقدمه) و «مقصد» و «خاتمه». آغاز: الحمدلله المتفرد بسبوغ فضله المتوحد بشیوع عدله ... اما بعد فقد جری فی حضرة المجتنی ثمار العلم من جذله ... ناصب الوية السلطنة بباسه و بذله سلطان الاسلام و اهله جلال الحق و الدنيا و الدین شاه شجاع عضد امیر المؤمنین و فضله خلد الله سلطانه ... لازال غاب السلطنه ما هولا بشبله. کما هو دابه فی المذاكرة للعلوم ... بعد الفراغ من امر الملک و شغله ذکر مطارحة سلفت ... فی قوله تعالى و ان کنتم فی ریب مما نزلنا علی عبدنا فاتوا بسورة من مثله مما اورد المولى ... استاد البشر عضد الحق و الدین علی صاحب الکشاف انجام: هذا وانی اقول اعتضاد القول الاستاد ذلك الخير الفاخر الذى لمن يسمع بمثله الزمان ... ان من قد يجيء للبدل و هذا غاية الشوط فى هذا المضمار زادنا الله و اياكم اطلاعا على ما فی کتابه من الاسرار