حکم العصير

● حکم العصير / فقه / عربی ḥukm-ul ‘aṣīr رساله‌ای است در بیان احکام عصير و اقسام آن و احکام فقهی مترتب بر هر یک از آن، مشتمل بر پنج «مقام» و هر یک در پنج «امر»: مقام 1. حکم العصير من حيث انه حلال او حرام اذا غلا و لم يذهب ثلثيه؛ 2. في ان موضوع المحرم العنبي او الذبيبی و التمری و الحصر می‌کلا او بعضا؛ 3. حکم العصير من حيث الطهارة و النجاسة؛ 4. حكم العصير اذا ذهب منه ثلثاه؛ 5. حکم العصير عند انقلابه خلا و ارجاع الكلام الى حكم تخليل الخمر. این کتاب ظاهراً بخشی از کتاب مفصلی است با عناوین «مصابیح» و مؤلف آن از مرحوم مجلسی تعبیر به «المحدث الخال»، و از صاحب ریاض به «جدی فی الریاض» می‌کند، بحر العلوم را نیز «جدی فی درته» می‌خواند و از وحید بهبهانی با عنوان «خال العلامة» یاد می‌نماید.