الحدائق لأهل الحقایق

● الحدائق لأهل الحقایق / تفسیر / عربی al-ḥadā’iq li-’ahl-il ḥaqāyiq ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، 508؟ - 597 قمری ebn-e jawzī, ‘abd-or-raḥmān ebn-e ‘alī (1115 - 1201) رساله‌ای است در تفسیر سوره حمد و سوره بروج تا پایان جزء سی ام که در آن از ابوسعید حنفی بسیار نقل نموده و در چند مورد از حضرت امام علی، امام محمد باقر، امام جعفر صادق و امام رضا علیهم السلام روایاتی آورده است. مؤلف در آغاز تعویذ را در یک صفحه تفسیر و سپس تفسیر بسمله را در پنج مجلس (1. حکایات و روایات در مورد بسمله، 2. شان نزول تسمیه و تفسیر آن، 3. عدد کلمات و حروف اشارات آن، 4. سؤالات راجع به بسمله، 5. فقه بسمله) بیان داشته، سپس به آیات کلمات و حروف آن آنگاه شان نزول و در انجام تفسیر و سؤالات مربوط به آن سوره را بیان کرده است در چند مورد نیز از کلمات فارسی با عنوان «و یقال بالفارسیة» استفاده شده است گویا این نسخه بخشی از تفسیر «الحدائق لاهل الحقایق» باشد. [کشف الظنون 634/1؛ فهرست ظاهریه 159/2؛ مؤلفات ابن الجوزی 122]