حاشیة من لایحضره الفقیه

● حاشیة من لایحضره الفقیه / حدیث / عربی ḥāšīyat-u man lā-yaḥḍar-u-hu-l faqīh استرآبادی، محمد امین بن محمد شریف، -1033 قمری estarābādī, mohammad amīn ebn-e mohammad šarīf ( - 1624) وابسته به: کتاب من لایحضره الفقیه = من لایحضره الفقیه؛ شیخ صدوق، محمد بن علی (311-381) حواشی و تعالیق متفرقه‌ای است که استرآبادی بر من لایحضره الفقیه نوشته و محتملاً توسط محمد بن جابر نجفی جمع آوری و کنار هم چیده شده است. لذا گاهی حواشی بدون ذکر موضع روایت و یا کلام صدوق آمده و معلوم نیست تعلیق بر چه موردی است. لذا نمی‌توان آن را تألیف یا تعلیقه‌ای مرتب دانست. آغاز: قوله ما افتی به و احکم بصحته الخ المراد من الافتاء ما یشمل الافتاء حال التقیة و الافتاء حال الاختیار فانه یجیئ فی هذا الکتاب فی مواضع: هذا مما افتی به حال التقیة. و مراده من الصحة المعنی الشایع بین قدمائنا و هو ثبوت کون الحدیث واردا من اصحاب العصمة ... انجام: الظاهر انه ابن الحجاج فان الشیخ انما روی کتابه باسناده عن ابن ابی عمیر و صفوان عنه. چاپ: قم، دار الحدیث، میراث حدیث شیعه، دفتر دهم، با تحقیق علی فاضلی، 1382ش، صص 454 - 511