حاشية الفوائد الضيائية

● حاشية الفوائد الضيائية = حاشيه شرح الجامی / نحو / عربی ḥāšīyat-ul fawā’id-iḍ ḍiyā’īya = hāšīye-ye š.-e jāmī لاری، رضی الدین عبدالغفور، - 912؟ قمری lārī, razī-od-dīn ‘abd-ol-qafūr (- 1507) وابسته به: الفوائد الضيائية فى شرح الكافية = شرح الكافية لابن الحاجب = شرح ملاجامی؛ جامی، عبدالرحمن بن احمد (817-898) حاشیه‌ای متوسطی بر «الفوائد الضيائية» نورالدین عبدالرحمن جامی، استاد محشی، که به صورت «قوله، قوله» تنظیم و مورد توجه دیگران و خود مورد تحشیه و تعلیقه متعددی واقع شده است و به گفته کشف الظنون تنها تا نیمه کتاب نگاشته شده است. این حاشیه بر ابتداء این شرح تا آخر مبحث اسماء افعال و اول مبحث اصوات شرح جامی است و عمر محشی آن به آخر رسید و تا آخر نرساند. آغاز: الحمد مصدر المعلوم و اللام للجنس او الاستغراق ای کل حمد من الازل الى الابد من ای حامد كان و يحتمل ان يكون مصدر المجهول او القدر المشترك بين المصدرين فان مقام حمده ... انجام: قوله وجه الاكثر ... الخ اوان وجه الثناء فى ذى الراء قصد الاماله او هى امر مستحسن والمصحح للامالة كسر الراء و هی لايحصل الايتعدى الثناء لانه اذا اعرب منع الصرف فلم یکسر چاپ: این حاشیه مکرر در آستانه و هندوستان چاپ شده است. [کشف الظنون 1374/2؛ ریحانه الادب 141/4؛ مکتبة امیرالمؤمنین 396/2؛ الاوقاف العامة موصل 131/2 و 189/2] شرح و حواشی: 1- حاشية حاشية عبدالغفور لارى على فواید الضيائية؛ سیالکوتی، عبدالحکیم بن شمس الدین (-1067) 2- حاشية حاشية الفوائد الضيائية؛ هروی، عبدالمؤمن