حاشية شرح المنهاج

● حاشية شرح المنهاج / فقه / عربی ḥāšīyat-u š.-il minhāj طبلاوی، منصور سبط ناصر الدین محمد بن سالم، - 1014 قمری tablāvī, mansūr sebt nāser-od-dīn mohammad ebn-e sālem ( - 1606) وابسته به: منهاج الطالبين و عمدة المفتيين؛ نووی، یحیی بن شرف (631-676ق) بروکلمان (321/1 و ذیل 443/2) از او کتاب‌های «السر القدسی فی آیات الکرسی» و «منظومة فی الاستعارات» و «رسالة فی التقسیم و القسم و القاسم» و «بداية القارى فى ختم البخاری» و «حاشية على شرح المنهاج» و جز اینها را یاد کرده است. او از این شرح یکی از شروح منهاج الطالبین محیی الدین ابی زکریا یحیی بن شرف نووی شافعی را که در فروع شافعی است خواسته است (چلبی 55/2). این نسخه ما مربوط به همین شرح میباشد و فوائدی که برلسی (قرن 10) و عبادی (- 992) درباره شروح منهاج دارند در آن گرد آمده است. چلبی از فوائد آن دو و این حاشیه یاد نکرده است. از فهرست قاهره (217/3 و 221) برمی‌آید که طبلاوی تحفه (شرح) ابن حجر احمد هیثمی مکی بر منهاج را گرد آورده و گزین نموده است و نسخه ما گویا همان باشد که در چهار جلد است. برلسی نیز حاشیه‌ای بر شرح جلال الدین محمد محلی بر منهاج دارد. در نسخه ما به هر دو نظر است. (دانش پژوه)