حاشية شرح حكمة العين

● حاشية شرح حكمة العين / فلسفه / عربی ḥāšīyat-u š.-i ḥikmat-il ‘ayn میرزا جان باغوی، حبیب الله، - 994؟ قمری mīrzā jān-e bāqnavī, ḥabīb-ol-lāh ( - 1586) وابسته به: شرح حكمة العين؛ میرک بخاری، محمد بن مبارکشاه ( - 740) متن از کاتبی قزوینی، شرح از محمد بن مبارک شاه بخاری است و باغنوی در این حاشیه بدین شرح و حاشیه سید شریف گرگانی بر آن می‌نگرد. در الذریعة و برخی از نسخه‌ها اشتباهاً به ملا میرزا، محمد بن حسن شیروانی (- 1098ق) نسبت داده شده است. در صورتی که نسخه با کتابت 1006ق ، 1017، 1019 و ... دارد و به نظر منشأ اشتباه نیز الذریعه بوده است. آغاز: بسمله قوله الحكمة استكمال النفس الانسانية بتحصيل ما عليه الوجود فى نفسه و ما عليه الواجب مما ينبغى الایعمل ان الاستكمال مصدر و المصادر قد یطلق و یراد بها میانیها انجام: 1 (پایان بخش امور عامه): غیر متناه آخر معدوم بمجرد وجودهما فی الفعل فیلزم ان لایقدر العقل على تعلقها هف هذا ما تيسر لي في الابحاث المتعلقه بمباحث الامور العامة و الحمدلله مفيض الخير و اسال الله التوفيق باتمام ما في الكتاب و الصلوة على افضل من اوتى الحكمة و فصل الخطاب 2 (چاپ شده): قوله و انما يتحقق بالتحدى. ای بالتحدى مع عدم المعارض و اراد بهذا القيد هذا ايضا [الذريعه 122/6؛ کشف الظنون: حكمة العين؛ الاوقاف العامة موصل 109/2 و 153/3]