اجوبة المسائل الجزائرية

● اجوبة المسائل الجزائرية = اجوبة مسائل الشيخ صالح الجزائری / پاسخ پرسش‌ها / عربی ajwibat-ul masā'il-il jazā'irīyya = ajwibat-u masā'il-iš šayx ṣāliḥ al-jazā'irī شیخ بهائی، محمد بن حسین، 953 - 1030 قمری šeyx-e bahā'ī, mohammad ebn-e hoseyn (1547 - 1621) ظاهراً سؤالاتی که شیخ صالح جزائری از شیخ بهائی پرسیده و - بر خلاف باور کتاب‌شناسان - یک بار نبوده و حداقل دو بار از شیخ سؤالاتی کرده و او پاسخ داده است: 1) شصت سؤال فقهی که سؤال و جواب مشهور او در 22 سؤال تفاوت دارد. این سؤال‌ها به صورت استفتاء از طرف جزائری تنظیم و ارسال شده و شیخ به صورت فتوایی پاسخ گفته است و از استدلال در آن خبری نیست. شیخ صالح عبارات سؤال‌های خود را حذف نموده و جواب‌ها را به صورت «مسئله - مسئله» درآورده و در برخی موارد نظر دیگر فقیهان را افزوده است. این رساله دارای شصت مسأله فقهی است که عبارت اند از: نماز جمعه، لباس نمازگزار، کیفیت نماز میت، شستن دست‌ها قبل از وضو، غسل جنابت در ضیق وقت، وقت نماز غفیله، حکم احکام تجوید در قرائت نماز، حکم وضو بعد از غسل جنابت، حکم ادخال نجاست در مسجد، ... حکم کتابت قرآن برای کسی که غسلی بر او هست یا وضو ندارد، حکم لعن شارب خمر، حکم لعن مخالفان دین، حکم اختلاف بایع و مشتری. 2) بیست و دو سؤال فقهی که مشهور است و نام‌های گوناگونی بدان داده شده است. این رساله 22 پرسش درباره مسائل فقهی و اعتقادی است که شیخ صالح از شیخ بهائی پرسیده و او به روش فتوایی و بعضاً استدلالی پاسخ گفته است. این رساله دارای دیباچه‌ای چند سطری است و سؤالات عبارت است از: درباره نجاست که شیخ تفصیل آن را به «حبل المتین» حواله داده، درباره عبادت مباح و مکروه، درباره اثبات نسب با شیاع و اشتهار، حکم استنجاء با استخوان، مراتب افضلیت ائمه، لعن خلفاء، غیبت و موارد جواز آن، اعتقاد اجمالی به اصول دین، مالکین دانه‌های زراعی که در فضلات انسان و حیوان یافت شود، ازدواج با خواهر زن، درباره روزه، حکم کسی که مستحبی را ترک کند، ظلم مؤمن به مؤمن دیگر، ادعای دین بر میت با یک شاهد عادل، جواز قیام و قعود در نماز مستحبی، شرط طلاق در ضمن عقد لازم، نسبت عباسیان، آیا قرآن افضل است یا کعبه، فعل کثیر در نماز. موضوع تعدادی از سؤالات خارج از موضوعات متعارف فقهی بوده و به حوزه اعتقادات و اخلاق مرتبط می‌باشد. این دو رساله در اغلب فهارس به گمان یکی بودن خلط شده و یا برخی فقط قسمتی از آنهاست. در برخی از نسخه‌ها آمده که مؤلف این رساله را در روز چهارشنبه 4 ربیع الثانی سال 1014 به پایان برده است که معلوم نیست دقیق باشد. آغاز 1: آغاز رساله شصت سؤال: بسمله. هذه مسائل سئلت عن الشيخ الاجل الاکرم الاعلم الاکمل بهاء الدين محمد العاملی علیه الرحمة و الغفران فاجابه رحمه الله عنها. قال صلوة الجمعة الآن افضل الواجبين عندی وجوبا تخييريا بينها و بين الظهر و لا يفتقر فعلها الى الامام او النايب او المجتهد بل یکفی لصحتها وجود امام عدل مع جماعة آغاز 2: آغاز بیست و دو سؤال: الحمدلله وحده و صلى الله علی سیدنا محمد و آله و بعد ... سؤال مايقول سلطان العلماء و رئیس الفقهاء هل يجوز ان يحكم الشارع بنجاسة شی ثم لايوجب التطهير عنه مباشرته بالرطوبة و يمثل ذلك بالصيد المجروح لو وجد ميتا فی الماء القليل و الجلد المطوح ام لا؟ الجواب: الثقة بالله وحده انجام کتاب: انجام بیست و دو سؤال: الثقة بالله وحده هذا فرع لطيف و الذى يلوح هو ان الطمأنية بعد السجدتين و كذا جلسة الاستراحة کالبرزخ بين الركعة الاولى و الثانية و ليس شی منهما جزأ من شی منهما چاپ: با تصحیح صدرائی خوئی، میراث بهارستان، دفتر دوم، صص 855 - 870 تهران، 1388ش، [دنا 258/1 (31 نسخه)؛ مكتبة اميرالمومنين 35/1 و 42/1]