جنات وصال

● جنات وصال = جنات الوصال = ترجمه مصباح الشريعة / عرفان و تصوف، شعر / فارسی jannāt-e vesāl = jannāt-ol vesāl = t.-ye mesbāh-oš šarī‘a نورعلیشاه، محمد علی بن عبدالحسین، 1160؟ - 1212 قمری nūr-‘alī-šāh, mohammad ‘alī ebn-e ‘abd-ol-hoseyn (1747 - 1798) وابسته به: مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة؛ جعفر بن محمد (ع)، امام ششم (80-148) نورعلیشاه محمد علی عارف نعمت اللهی و شاگرد سید معصومعلی شاه خواسته بود به شماره درهای هشتگانه بهشت این دفتر عرفانی و اخلاقی را در هشت «مجلد» بسراید و توانست تا دومین دفتر را به پایان برد و قسمتی از دفتر سوم را نیز بسراید. پس از او جانشینش رونق علیشاه (- 1225ق) آنچه از سوم مانده و همه چهارمی و پاره‌ای از پنجمی را سروده است؛ آنگاه نظام علیشاه احمد بن حاج عبدالواحد کرمانی (- 1240 یا 1242ق) جانشین مجذوب علیشاه پنجمی را به انجام رساند و در ششمی که در صد لمعه است، «مصباح الشریعه» را ترجمه و گزارش نمود و هفتمی را هم بر آن افزود. آغاز این مثنوی: بسم الله الرحمن الرحیم ×× افتتاح كنز اسماء عظيم / باز گو از نام نامی آله ×× سوی جنات وصالش جوی راه / ای بنامت نامها نامی همه ×× نامهای نامیت نامی همه / بابی از جنات وصلم باز کن ×× از وصالم ساز و برگی ساز کن / تا در آن جنات گیرم گوشه ای ×× چینم از هر خرمن گل خوشه ای / خوشه خوشه بندم از گل دسته ها ×× دسته دسته آورم گلدسته ها / هر دم از جنات بابی وا کنم ×× در ریاض جنتی مأوا کنم / آورم گلها بدامان سخن ×× هدیه اصحاب در هر انجمن انجام جلد یکم: دادن بیم نبی سودی نداشت ×× کفر ایشان رو به بهبودی نداشت / در دو عالم کور و نابینا شدند ×× نقش قلابی زده رسوا شدند آغاز جلد دوم: بسمله. این زبانها را بکام از نام تو ×× نعمت نطق و بیان انعام تو / تا نمایم درج گوهرنامه را ×× باز کردم گوهر افشان خامه را؛ انجام: این زبانم یار می‌بندد زبان ×× تا کجا بازم کند رطب اللسان / منت ایزد که در دارالسلام ×× شد چو خلدم جنت ثانی تمام. آغاز جلد سوم: بسمله. این سپهر عشق را انجم بود ×× جلد ثانی جنت سیم بود / باز شهباز سخن پرواز کرد ×× صید کردن سوی دشت آغاز کر؛ انجام: سر بسر بینا بمطلوب آمدند ×× هم محب هم خویس محبوب آمدند /شاهد این حال از نص مبین ×× هست و الله يحب المتقين. (در میانه این جلد در نسخه‌ها نشانی نیست که از کجا سروده نورعلیشاه به پایان می‌رسد). آغاز جلد چهارم: بسمله. این گشوده از کرم باب نعیم ×× اسم اللهت ز رحمن و رحیم /ای که لاتحصی بود انعام تو ×× ای که لاتجزى بود اکرام تو؛ انجام: آن حبیب حضرت سلطان علی ×× منبع هر فیض در اعیان علی / صد هزاران لعنت خلق و خدا ×× غاصبان مسند و محراب را. آغاز جلد پنجم: بسمله. باز دریای سخن شد موج زن ×× موج زن شد باز دریای سخن / هر یکی موجش یکی بحری شگرف ×× موجهایش نقشهای صوت و حرف؛ انجام: چون خلیل آمد مر آن نارم وطن ×× از دم آن نور پاک ذوالمنن /با وجود آنکه گفتا فی المثل ×× فی بحکم حتمی ای مرد اجل. (در میانه این بیت: گر بر او چندی بر این سان بگذرد ×× رشته تدبیرت از کف بگسلد. دارد: «نظام علیشاه» و مانا می‌خواهد برساند که از اینجا سروده نظام علیشاه می‌باشد.) آغاز جلد ششم: بسم الله الرحمن الرحيم ×× فاتح الابواب جنات النعيم. الحمدلله الذي نور قلوب العارفين بذكره و قدس ارواحهم بسره ... فهذا كتاب مصابح الشريعة و مفتاح الحقيقة من كلام الامام الصادق ... و هو مشتمل على مائة باب و الله الموفق للصواب. انجمن آرای جنات الوصال ×× ابتدا بر ذکر نام ذوالجلال / باز صبح صادق از آفاق جان ×× پرتو افکن شد باطراف جنان؛ انجام: رحمت و صلوات لاتحصی مدام ×× بر حبیب الله و بر آل کرام /دوستان او و آلش بردوام ×× غرق رحمت از خداوند سلام / این بود فهرست لمعات کتاب ×× میشود هر لمعه را از آن فتح باب ... (فهرست لمعه‌های صدگانه به نثر) آغاز جلد هفتم: بسم الله الرحمن الرحيم ×× آیت توحید (تحمید) و تمجید کریم / بعد تحمید خداوند وحید ×× بعد تمجید شهنشاه حمید / آن خداوندی که سبحان و لیست ×× آن شهنشاهی که سلطان علیست؛ انجام: یاری حق کردن و اعز از دین ×× رهنمای راستی بر ضالین / ناتوان را با توان بشتافتن ×× بهر حق افتاده را دریافتن. (دانش پژوه) آغاز: بسم الله الرحمان الرحیم ×× افتتاح كنز اسماء عظیم / بازگو از نام نامی اله ×× سوی «جنات وصالش» جوی راه ... چاپ: تهران، 1270ق، سنگی؛ به کوشش دکتر نوربخش، تهران، 1348ش، حروفی [الذريعة 60/14 و 360/13 و 59/14؛ نسخه‌های منزوی 2743/4؛ لغت نامه دهخدا 9/3 و 47/3؛ فارس شناسی ص 30 و 90؛ فهرستواره منزوی 693/10]