شناسنامه کتابشناختی اثر
جامع الفوائد
jāme‘-ol favā’ed
پیوند کوتاه:
/w/18641
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #18641
پدیدآور / مؤلف:
یوسفی هروی، یوسف بن محمد
تاریخ و سده تألیف:
917 هـ.ق
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 9، ص 918
تا 926
زبان و قالب:
فارسی
ردههای موضوعی:
طب
عناوین دیگر و همتراز:
طب یوسفی
(tebb-e yūsofī)
شرح علاج الامراض
(š.-e ‘alāj-ol amrāz)
محل تألیف:
هرات
اثر مرتبط / وابسته به:
علاج الامراض؛ یوسفی هروی، یوسف بن محمد (- 966)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
نخست مؤلف 289 رباعی در علائم و درمان بیماری سروده و آن را «علاج الامراض» نامیده، سپس در پنج «مقاله» این منظومه را گزارش کرده و آن را «جامع الفوائد» خوانده است.
آغاز اثر
« حمدنا محدود مر حکیمی را که بقانون حکمت و کامل الصناعت رحمت رافع انواع امراض و دافع اصناف اعراض است حلت آلاؤه و عمت نعماه و درود نامعدود رسولی را که ... »
انجام اثر
« و به ده مثقال قند شیرین گردد دو درم روغن زیت یا روغن گاو اضافه نمایند و نیم گرم بیاشامند و غذا اگر شیر گاو خورند و نافع باشد انشاء الله تعالی، تمت. »
سوابق و چاپهای اثر
ایران، 1318؛ سنگی، 1320ق، از سوی محمد حسین تاجر کاشانی؛ [تهران]، سنگی، 1285، جیبی
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
نسخههای منزوی 513/1
کشف الظنون 567/1 و 381/1
الذریعة 69/5و 68/5 و 1321/9
مشار فارسی 471 و 1501/2
فرهنگنامه ها 199
مشترک پاکستان 536/1
فهرستواره منزوی 3393/5-3395
مکتبة امیرالمؤمنین 192/1
دنا 573/3 (108 نسخه)
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● جامع الفوائد = طب یوسفی = شرح علاج الامراض / طب / فارسی
jāme‘-ol favā’ed = tebb-e yūsofī = š.-e ‘alāj-ol amrāz
یوسفی هروی، یوسف بن محمد، - 966 قمری
yūsofī heravī, yūsof ebn-e mohammad (- 1559)
وابسته به: علاج الامراض؛ یوسفی هروی، یوسف بن محمد (- 966)
تاریخ تألیف: 18 رمضان 917ق؛ محل تألیف: هرات
نخست مؤلف 289 رباعی در علائم و درمان بیماری سروده و آن را «علاج الامراض» نامیده، سپس در پنج «مقاله» این منظومه را گزارش کرده و آن را «جامع الفوائد» خوانده است.
آغاز: حمدنا محدود مر حکیمی را که بقانون حکمت و کامل الصناعت رحمت رافع انواع امراض و دافع اصناف اعراض است حلت آلاؤه و عمت نعماه و درود نامعدود رسولی را که ...
انجام: و به ده مثقال قند شیرین گردد دو درم روغن زیت یا روغن گاو اضافه نمایند و نیم گرم بیاشامند و غذا اگر شیر گاو خورند و نافع باشد انشاء الله تعالی، تمت.
چاپ: ایران، 1318؛ سنگی، 1320ق، از سوی محمد حسین تاجر کاشانی؛ [تهران]، سنگی، 1285، جیبی
[نسخههای منزوی 513/1؛ کشف الظنون 567/1 و 381/1؛ الذریعة 69/5و 68/5 و 1321/9؛ مشار فارسی 471 و 1501/2؛ فرهنگنامه ها 199؛ مشترک پاکستان 536/1؛ فهرستواره منزوی 3393/5-3395؛ مکتبة امیرالمؤمنین 192/1؛ دنا 573/3 (108 نسخه)]
نسخههای خطی این اثر
126 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 121 |
شورا
تهران
|
17800 ض | بیکاتب | بیتاریخ | - | - | شناسنامه ← |
| 122 |
شورا
تهران
|
18204 | بیکاتب | بیتاریخ | - | - | شناسنامه ← |
| 123 |
شورا
تهران
|
18126 ض | بیکاتب | بیتاریخ | - | - | شناسنامه ← |
| 124 |
ملی
تهران
|
18361 | بیکاتب | بیتاریخ | - | 95 | شناسنامه ← |
| 125 |
ملی
تهران
|
18970 | بیکاتب | بیتاریخ | - | - | شناسنامه ← |
| 126 |
ملی
تهران
|
17526 | بیکاتب | بیتاریخ | - | 91 | شناسنامه ← |