التصوف

● التصوف / عرفان و تصوف / عربی at-taṣawwuf ابن عربی، محمد بن علی، 560 - 638 قمری ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166 - 1241) رساله کوتاهی است در سلوک صوفیان که برای فخر رازی نوشته و برای قلب شش «وجه» و مقابل هر وجه حضرتی از حضرات بزرگ الهی می‌داند: 1. حفره احکام و صقال آن؛ 2. حفره اختیار و تدبیر؛ 3. حفره ابداع و صقال آن؛ 4. حفره خطاب؛ 5. حفرة الحیوة و صقال ذلک الوجه؛ 6. حفرة ما لا یقال و صقال این وجه. آغاز: قال الشیخ الاکبر قدس الله سره لاستدعاء الامام الفخر الرازی الی طریق التصوف. اعلم ان القلب علی خلاف بین اهل الحقائق و المکاشفات کالمرآة المستدیرة لها ستة أوجه انجام: فان اردت انوارهم و اسرارهم فاسلک آثارهم. [دنا 13/3 (4 نسخه)]